edicto
Could not find edictoque in Logeion dictionaries.
edictoque present active indicative 1st singular of edicto
edictoque perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular of edico
edictoque neuter dative singular, neuter ablative singular of edictum
ēdicto, āvi, 1, v. freq. a. [edico],
- to speak out, proclaim, publish (only in Plaut.): tute edictas facta tua, Plaut. Am. 2, 2, 184 (816): aliquid alicui, id. Ep. 1, 2, 2 (105); id. Men. 4, 2, 79 (649).
ē-dicto, āvī, āre (Intens. v. edico), bekannt machen, offenheraussagen, Plaut. Amph. 816 u.a.
ēdictō, (15) āvī, ātum, āre, tr., dire hautement, déclarer : Pl. Amph. 816.
edico, quod interdum pro simplici accipitur.
Plaut. Epid. 1. 2. 2. Atque amorum summam
Edictavitibi.
Id. Amph. 2. 2. 184. Tute
Edictasfacta tua, ex me quæris quid deliqueris.