effringo
effringo, to break off, break open
Frieze-Dennison Vergil
effringō, frēgī, frāctus, 3, a.: to break out or open; crush, dash out, 5.480. (ex and frangō)
Could not find effractoque in Logeion dictionaries.
effractoque perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular of effringo
ef-fringo, frēgi, fractum, 3, v. a. and n.
- Act., to break off, to break open: effringere quam aperire putant robustius, Quint. 2, 12, 1 (class.): cardines foribus, Plaut. Am. 4, 2, 6 (1026); id. As. 2, 3, 8 (388); more freq.: fores, id. Stich. 2, 2, 3 (327); id. Bacch. 4, 2, 4 (586); id. Mil. 4, 6, 35 (1250); Ter. Ad. 88; 103; 120; Cic. Verr. 2, 4, 23, 52; cf. valvas, id. ib. 43, 94: januam, id. Mur. 15, 33: tabernas, Suet. Ner. 26: carcerem, Tac. A. 1, 21: cistam, * Hor. Ep. 1, 17, 54; poet.: urbem, to storm, Stat. Th. 9, 556; cf. Vulg. Judith, 2, 3: jugum, Ov. Tr. 5, 2, 40: cerebrum, Verg. A. 5, 480: corpus, Sen. Phoen. 159; cf. poet.: animam, id. Herc. Oet. 1451.—*
- II Neutr., to break out, break forth: (spumeus fluctus) vestras effringet in urbes, Sil. 1, 647.
ef-fringo (ecfringo), frēgī, frāctum, ere (ex u. frango), I) tr.: A) heraus-, ausbrechen, losbrechen, foribus cardines, Plaut.: portarum obices, Amm. – B) aufbrechen, erbrechen, clausa, Sall.: fores, Plaut.: alcis fores, Cic.: ianuam, Petron. (u. bildl. ianuam Asiae, Cic.): portam, Liv.: valvas, Cic.: Capuae ludum, Eutr.: carcerem, Tac.: cistam, Hor. – C) zerbrechen, zerschmettern, eff. cerebrum, Verg.: crus, Sall., manus cruraque, Flor.: montes effracti (viell. jähe, abschüssige), Mart. – II) intr. hervorbrechen, euronotus ille, qui inter notum atque eurum medius effringit, Apul. de mund. 11 extr.: spumeus hic fluctus vestras effringet in urbes, Sil. 1, 647.
See: effringere
effringō, (11) ēgī, āctum, ĕre (ex, frango), ¶ 1 tr., enlever en brisant, faire sauter : Pl. Amph. 1026 || rompre, briser, ouvrir avec effraction, détruire : Cic. Verr. 2, 4, 94 ; 96 ¶ 2 intr., se briser : Sil. 1, 647 ; Apul. Mund. 11.
- 1. openbreken [portam; carcerem];
- 2. inslaan, verbrijzelen [cerebrum; crus].
effringō frēgī, frāctus, ere
- ex + frango, to break off, break open: forīs: valvas: (ianuā) effractā: clausa, S.: cerebrum, V.