effringo
effringo, to break off, break open
Frieze-Dennison Vergil
effringō, frēgī, frāctus, 3, a.: to break out or open; crush, dash out, 5.480. (ex and frangō)
Could not find effractum in Logeion dictionaries.
effractum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of effringo
ef-fringo, frēgi, fractum, 3, v. a. and n.
- Act., to break off, to break open: effringere quam aperire putant robustius, Quint. 2, 12, 1 (class.): cardines foribus, Plaut. Am. 4, 2, 6 (1026); id. As. 2, 3, 8 (388); more freq.: fores, id. Stich. 2, 2, 3 (327); id. Bacch. 4, 2, 4 (586); id. Mil. 4, 6, 35 (1250); Ter. Ad. 88; 103; 120; Cic. Verr. 2, 4, 23, 52; cf. valvas, id. ib. 43, 94: januam, id. Mur. 15, 33: tabernas, Suet. Ner. 26: carcerem, Tac. A. 1, 21: cistam, * Hor. Ep. 1, 17, 54; poet.: urbem, to storm, Stat. Th. 9, 556; cf. Vulg. Judith, 2, 3: jugum, Ov. Tr. 5, 2, 40: cerebrum, Verg. A. 5, 480: corpus, Sen. Phoen. 159; cf. poet.: animam, id. Herc. Oet. 1451.—*
- II Neutr., to break out, break forth: (spumeus fluctus) vestras effringet in urbes, Sil. 1, 647.
ef-fringo (ecfringo), frēgī, frāctum, ere (ex u. frango), I) tr.: A) heraus-, ausbrechen, losbrechen, foribus cardines, Plaut.: portarum obices, Amm. – B) aufbrechen, erbrechen, clausa, Sall.: fores, Plaut.: alcis fores, Cic.: ianuam, Petron. (u. bildl. ianuam Asiae, Cic.): portam, Liv.: valvas, Cic.: Capuae ludum, Eutr.: carcerem, Tac.: cistam, Hor. – C) zerbrechen, zerschmettern, eff. cerebrum, Verg.: crus, Sall., manus cruraque, Flor.: montes effracti (viell. jähe, abschüssige), Mart. – II) intr. hervorbrechen, euronotus ille, qui inter notum atque eurum medius effringit, Apul. de mund. 11 extr.: spumeus hic fluctus vestras effringet in urbes, Sil. 1, 647.
See: effringere
effringō, (11) ēgī, āctum, ĕre (ex, frango), ¶ 1 tr., enlever en brisant, faire sauter : Pl. Amph. 1026 || rompre, briser, ouvrir avec effraction, détruire : Cic. Verr. 2, 4, 94 ; 96 ¶ 2 intr., se briser : Sil. 1, 647 ; Apul. Mund. 11.
- 1. openbreken [portam; carcerem];
- 2. inslaan, verbrijzelen [cerebrum; crus].
effringō frēgī, frāctus, ere
- ex + frango, to break off, break open: forīs: valvas: (ianuā) effractā: clausa, S.: cerebrum, V.