effrenatus
effrenatus, unbridled, without a rein
Could not find effrenatum in Logeion dictionaries.
effrenatum neuter nominative singular, masculine genitive plural, neuter genitive plural, neuter accusative singular, neuter vocative singular, masculine accusative singular of effrenatus
effrēnātus, a, um, Part. and P. a., from effreno.
effrēnātus (ecfrēnātus), a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (ex u. frenum), entzäumt, zaumlos, I) eig.: equi, Liv. 40, 40, 5: equi velut effrenati passim incerto cursu feruntur, Liv. 37, 41, 10. – II) übtr., zügellos, entfesselt, unbändig, ungezähmt, furor, cupiditas, homo, Cic.: homines effrenatae lubidinis, Sall. fr.: effrenata insolentiā multitudo, Cic.: effrenatior vox, Cic.: effrenatissimi affectus, Sen.
effrēnātus, (11) a, um, part. adj. de effreno, débridé, délivré du frein : Liv. 40, 40, 5 || [fig.] qui nʼa plus de frein, effréné, désordonné, déréglé, déchaîné : effrenata libido Cic. Clu. 15, passion déchaînée ; secundis rebus effrenatus Cic. Off. 1, 90, à qui le bonheur a fait perdre le sens de la mesure || -natior Cic. de Or. 3, 205 ; -tissimus Sen. Ep. 88, 19.
effrēnātus adj.with comp.
- ex + frenatus, unbridled, without a rein: equi, L.—Fig., ungoverned, unrestrained, unbridled: homines secundis rebus: libido effrenatior, L.: cupiditas: effrenatior vox: ecfrenati libidine.