effrenus
effrenus, unbridled
Could not find effrenum in Logeion dictionaries.
effrenum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of effrenus
ef-frēnus, a, um (also effrenis mula, Plin. 8, 44, 69, § 171; Sen. de Ira, 3, 15, 2), adj. [ex-frenum], free from the bridle, unbridled (not ante Aug., and mostly poet. for effrenatus; cf. also: infrenus, infrenatus).
- I Lit.: equus, Liv. 4, 33, 7.—
- II Trop., unbridled, unrestrained: gens, Verg. G. 3, 382: amor, Ov. M. 6, 465: juventa, Stat. Ach. 1, 277: profatu, id. Silv. 5, 3, 103.
effrēnus, a, um (ex u. frenum), zaumlos, I) eig.: equus, Liv. 4, 33, 7. – II) übtr., zügellos, unbändig, ungezähmt, wild, amor, Ov. met. 6, 465: gens, Verg. georg. 3, 382: gens Maurorum, Cl. Mamert. pan.: effreni dolore equi, Nazar. pan. 24, 4: (affectus) huius rabidi et effreni continentia, Sen. de ira 3, 16, 2.
effrēnus, (13) a, um (ex, frenum), qui nʼa pas de frein, débridé : Liv. 4, 33, 7 || [fig.] : effrena gens Virg. G. 3, 382, nation sauvage ; effrenus amor Ov. M. 6, 465, amour désordonné.
- 1. teugelloos, onbeteugeld [equus];
- 2. (metaf.) teugelloos, bandeloos [homo; multitudo; cupiditas; furor].
effrēnus
adj.
- ex + frenum, unbridled: equus, L.—Fig., unrestrained: gens, V.: amor, O.