elementarius
ĕlĕmentārĭus, a, um, adj. [elementum, II.],
- belonging to the elements or rudiments, elementary (post-Aug. and very rare): senex, an old schoolmaster, Sen. Ep. 36: litterae, elementary knowledge, Capitol. Pert. 1.
elementārius, a, um (elementum), zu den Anfangsgründen gehörig, senex, als ABC- od. Elementarschüler, Sen. ep. 36, 4: litterae, Elementarkenntnisse, Capit. Pert. 1. § 4: voces, Chalcid. Tim. 44.
anima ‥, ut universum ~ium regeret, insita est ‥
hanc ipsam fecem ~iam
illud ‥ longe ab omni ~ie prolis generatione alienum affirmo
elementa, mediantibus et cooperantibus ~iis qualitatibus, transeunt
mortis simulacrum est sine dubio / elementaria reciprocacio
literas, quarum notitiam copiose satis habuerat, denuo mendicantem tanquam ~ium senem
hic abbas didicit esse novicius, / magister maximus elementarius
~ius, qui de elimentis tractat
[J. ] Damascenus in ~io, cap. v ‥
ex verbis Papie in suo ~io inM littera
ĕlĕmentārĭus, (16) a, um (elementa), de lʼalphabet : Capit. Pert. 1, 4 || senex Sen. Ep. 36, 4, un vieux qui apprend ses lettres.