eluvio
eluvio, an overflow, inundation
ēlŭvĭo, ōnis, f. [eluo], older form of eluvies,
- a washing away, overflowing, inundation: aquarum eluviones, Cic. Div. 1, 49, 111: eluviones et exustiones terrarum, Cic. Rep. 6, 21, 23; id. Off. 2, 5, 16.
ēluvio, ōnis, f. (eluo), die Überschwemmung, Cic. de off. 2, 16: Plur., m. subj. Genet., aquarum eluviones, Cic. de div. 1, 111: m. obj. Genet., eluviones et exustiones terrarum, Cic. de rep. 6, 23: absol., Solin. 9, 7.
elubio, diluvium
quod caumate perit, quod involvit ~o, quod aer corr[um ]pit
dici potest longe post diluvium ‥ et tanquam per ~onem insulas natas fuisse
~o oblivionis non delet penitus de memoria nisi que gessimus in infantia
[Londonia ] habet ‥ ~ones [v. l. eluvies ] et aqueductus in vicis
ēlŭvĭō, (16) ōnis, f. (eluo), inondation : Cic. Off. 2, 16 || pl., Cic. Rep. 6, 23 ; Div. 1, 111.
ēlŭvĭo, eluviōnis, f.: inondazione.
ēluviō ōnis, f
- ex + 3 LV-, an overflow, inundation: aquarum: terrarum.