emeritus
emeritus, that has finished work, past service
Could not find emeritique in Logeion dictionaries.
emeritique masculine nominative plural, masculine vocative plural, masculine genitive singular, masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of emeritus
emeritique perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of emereo
ēmĕrĭtus, a, um, Part. and
- subst., from emereo, q. v.
ēmĕrĭtus, (13) a, um, ¶ 1 part. de emereo et de emereor ¶ 2 adjt [poét.] terminé, achevé : emeritis cursibus Ov. F. 3, 43, le cours étant achevé, cf. M. 15, 226 ; Prop. 4, 11, 72.
- 1. uitgediend [miles];
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) uitgediend, oud, onbruikbaar geworden [equus; aratrum; puppis; acus];
- 3. beëindigd [stipendia]; II. subst. ī m (poët.; postklass.)
- 1. veteraan;
- 2. verdienstelijk man.
emeritus , a, um. part. v. emereor.
得功。該當有。— miles 有功之老兵。Emerita arma 盡戰之兵。Emeriti boves 耕老牛。Anni emeriti 老之時。 Annuum tempus jam emeritum habere 任時將報盡。
Suggest a Translation
See an image
得功。該當有。— miles 有功之老兵。Emerita arma 盡戰之兵。Emeriti boves 耕老牛。Anni emeriti 老之時。 Annuum tempus jam emeritum habere 任時將報盡。
Suggest a Translation
See an image
Quibus commoti sumus, improbis
ac perditis viris, per hoc jam Emeritum lustrum regnum nostrum turbantibus, nullum
præstare consensum.ē-meritus
adj.,
- that has finished work, past service: equi, O.: aratrum, O.: acus, Iu.—Plurm. as subst, discharged veterans, Ta.