emeritum
ēmĕrĭtum, ī, n. (emereo), pension de retraite [pour les soldats] : Modest. Dig. 49, 16, 7.
emerito labore, ut loquuntur lex 3. Cod. Th. de Princip. Agent. (6, 28.) et lex 7. eod. Cod. de Re militari. (7, 1.) Modestinus in leg. 3. D. de Re militari (49, 16.) :
Qui militiæ tempus in desertione implevit, Emerito privatur. Arrius
Menander leg. 5. eod. : Præmia et Emeritum capiet. Hygenus : Erat
tunc præmium terra, et pro Emerito habebatur. Utitur etiam alio loco. Emeritum stipendium, apud Plautum in Mostellaria.