emina
ēmīna, s. hēmīna.
ēmīna, v. hemina.
Eminagium, Eminale, Eminata.
Habet Geraldus et Johannes
in unaquæque unam Eminam de sigile et unam de vino. (Cartular.
Conchar. Ruthen. p. 42, an. 1060.) - Petrus Odo donavit ella fabrega tres
Eminatas de terra. (Id. p. 397,