eminens
eminens, standing out, projecting, prominent, high, lofty
Could not find eminentiorem in Logeion dictionaries.
eminentiorem feminine accusative singular comparative, masculine accusative singular comparative of eminens
ēmĭnens, entis, Part. and P. a., from emineo.
ēminēns, entis, I) Partic. v. emineo, w. s. – II) PAdi. m. Compar. u. Superl., hervorragend, A) eig.: 1) im allg.: a) vertikal hervorragend, hervorstehend, hervortretend, hochliegend, hochgelegen, arbores, Curt.: os, Cels.: caro (Ggstz. caro concava), Cels.: papaverum capita, Flor.: nihil eminens, Cic.: em. saxa, Sall.: aedes, Flor.: area, Liv.: statura, Suet. – has (trabes) paulo longiores atque eminentiores, quam extremi parietes erant, effecerunt, Caes. b. c. 2, 9, 3: eminentissimus mons, Flor. 4, 2, 49: vertex, id quod in montibus eminentissimum, Quint. 8, 2, 7. – neutr. subst., species ut quaedam sit deorum, quae nihil concreti habeat, nihil solidi, nihil expressi, nihil eminentis, Cic. de nat. deor. 1, 75: Plur., eminentia cautium, hervorragende Felsen, Mela 2, 6, 5 (2. § 89): per inaequaliter eminentia rupis, ungleiche Vorsprünge, Liv. 28, 20, 3: quaedam erigi in eminentiora (höher gelegene Stellen) non possunt, Frontin. aqu. 18 in. – b) horizontal hervorragend, hervorstehend, vorstehend, tituli (Aufschriften), Vopisc.: oculi, Cic.: oculi foris em., Vopisc.: oculi ac nares, Vell.: genae leniter em., Cic.: nasus a summo eminentior, Suet. – 2) als t. t. der Malerei, hervortretend, alia eminentiora, alia reductiora fecerunt, Quint. 11, 3, 46: im Bilde, eminens effigies virtutis, scharf hervortretendes Bild (Ggstz. adumbrata imago, wesenloser Schattenriß), Cic. Tusc. 3, 3. – B) übtr.: 1) deutlich hervortretend, quae sunt eminentia et prompta, Cic. de or. 3, 215. – 2) hervorragend, ausgezeichnet, ungewöhnlich, außerordentlich, glänzend, a) v. Pers.: vir, Vell.: oratores, Tac. dial.: eminentissimus vir, Vell.: vates (von Vergil), Amm., auctor, Quint.: eminentissimi hostium duces, Vell. – m. Abl. (wodurch?), corpore excellens, dignitate eminens, Vell.: Livia genere, probitate, formā Romanarum (unter den R.) eminentissima, Vell.: nec poëtica modo, sed oratoriā virtute eminentissimus, Quint. – m. in u. Abl., ut in omnibus, ita in eloquentia quoque eminentissimus, Quint. 4. pr. § 3; vgl. 12, 10, 12. – Superl. m. Genet. partit. u. Genet. mat., ingenii ac studiorum eminentissimus saeculi sui, an Geist u. Gelehrsamkeit alle seine Zeitgenossen weit überstrahlend, Vell. 1, 12, 3. – subst. ēminentēs, ium, m., hervorragende Persönlichkeiten, Tac. Agr. 5: u. so Superl., eminentissimi Graecorum, die hervorragendsten Griechen, Quint. 9, 4, 79. – in der Kaiserzeit viri eminentissimi vom praefectus praetorio u. vom magister militum, Cod. Iust. 9, 41, 11 u. 12, 47, 1. – b) v. Lebl.: fastigium, fortuna, ingenium, Vell.: res dictu non eminens, keiner glänzenden Darstellung würdig, Vell.: eminentiorem illorum temporum eloquentiam fuisse, Tac. dial. 25: eminentissima cuiusque professionis ingenia, Vell. 1, 16, 2. – subst., ēminentia, ium, n., α) die Glanzpar tien in der Rede, Quint. 10, 1, 86. – β) das Erhabene, die überwiegende Größe, Vell. 2, 40, 5.
ēmĭnēns, (11) tis, part.-adj. de emineo, qui sʼélève, saillant proéminent : Cic. Nat. 2, 143 ; Cæs. C. 2, 9, 5 ; 2, 23, 2 ; quæ sunt eminentia et prompta Cic. de Or. 3, 215, les choses qui sont en relief et à la portée de lʼorateur ; [peinture] alia eminentiora, alia reductiora facere Quint. 11, 3, 46, donner plus de relief à certaines parties, à dʼautres moins || qui sʼavance, saillant, à fleur de tête : eminentes oculi Cic. Vat. 2, yeux à fleur de tête || [fig.] éminent, supérieur, remarquable : Quint. , Tac. || subst. plur. m. , hommes distingués : Tac. Agr. 5 || eminentia, ium, m. , passages remarquables [dans un discours] : Quint. 10, 1, 86 || eminentissimus, éminentissime, titre honorifique dans le Bas-Empire : Cod. Just. 12, 47, 1 || -tior Cæs. C. 2, 9, 3 || -tissimus Quint. 8, 2, 7.
- 1. uitstekend, uitspringend, naar voren springend [saxa; genae];
- 2. (postklass.) (metaf.) uitstekend, uitblinkend, buitengewoon [orator; vir; auctor; eloquentia]; II. subst.
- 1. entis n uitspringend gedeelte; ➤ per inaequaliter eminentia rupis uitsteeksels;
- 2. (Tac.) plur. ēminentēs, ium m uitmuntende personen; ➤ eminentissimi Graecorum.
ēminēns entis, adj.with comp.
- P. of emineo, standing out, projecting, prominent, high, lofty: oculi: promunturia, Cs.: saxa, S.: genae leniter: trabes eminentiores, Cs.: per inaequaliter eminentia rupis, irregular spurs, L.— Fig., prominent, distinctive: species, quae nihil habeat eminentis. —Eminent, distinguished: eminentior eloquentia, Ta.: oratores, Ta.— Plurm. as subst: sinistra erga eminentīs interpretatio, Ta.