emissarius
emissarius, a scout, spy
ēmissārĭus, ii, m. [emitto; sent out, put forth; hence],
- An emissary, scout, spy, Cic. Verr. 2, 2, 8 Ascon.; 2, 3, 40; id. Fam. 7, 2, 3; Vell. 2, 18 fin.; Suet. Galb. 15; id. Dom. 11.—
- B Transf., in eccl. Lat.
- 1 An attendant, one of the guard, Vulg. 1 Reg. 22, 17.—
- 2 Caper emissarius, the scapegoat, sent to bear the sins of the people to the wilderness, Vulg. Levit. 16, 8 al.—
- II In botany, a young branch, a shoot, Plin. 17, 23, 35, § 208.
ēmissārius, a, um (emitto), zum Herausschicken geeignet, I) adi.: caper em., der in die Wüste (als Träger der Sünden des Volks) geschickte, Vulg. levit. 16, 8. – II) subst.: 1) ēmissārium, iī, n., α) der Abzugsgraben, Abzugskanal, angelegt, um stehende Gewässer abzuleiten, Cic. ep. 16, 18, 2. Plin. 33, 75: em. Fucini lacus, Suet. Claud. 20, 1 u. 32. – β) als mediz. t. t., der Abzug, Abfluß für Eiter usw., emissarium conceptionis od. vomicae facere, Scrib. Larg. 206 u. 227. – 2) ēmissārius, iī, m., a) der Sendbote, α) der geheime Sendbote, Späher, Spion, Cic. Verr. 2, 22 u. ö. Vell. 2, 18, 6. Suet. Galb. 15, 2. – β) der Sendbote eines Fürsten, der Trabant, Vulg. 1. regg. 22, 17 u. Mich. 1, 14. – b) eine soeben erst hervorgeschossene Rebe, ein junger Trieb, Plin. 17, 208.
emisarii, ministri
regis emissarios spernit Mattathias
ut singuli crearentur ~ii ‥ quod [sic ] fures ‥ viarumque obsessores proquererent
~ius, percussor
militones, ‥ ~ii, grassatores, satellites
ascendens ~ium regis pergebat ad idola [destruenda ]
emisarius,steda
†faussarius [l. emissarius ],ste°a
Suanus ‥ de ~io cui insederat decidit
equi fortes ~ii dicuntur, Galliceestaluns
est sonipes ‥ / istis quadrupedes simul emissarius addes
in ‥ instauro equarum, ~iorum, cygnorum, et apium quisque [ballivus ] studeat instaurare
hic ~ius, A.stalon, stalan
rogavit sibi regem arma dare et equum ~ium
equus ~ius, qui mittitur ad jumenta
dominae suae reginae ‥ unum equum ‥ ~ium eo pacto ut adjuvaret eum apud regem
electus ille, aut potius equus ~ius, ‥ fluit semine et hinnit in feminas
si ‥ arrideat prosperitas ei ‥ habeat agasonem et mulionem et ‥ ~ium equum [v. l. admissarium; gl.: ]stalun
tanquam equus ~ius ad omne jumentum hinniens
tam milites bellatores quam equos ~ios expectabat
jumentum ‥ cervo ~io pregnans effectum
hircus ~ius portans peccata populi vadit in desertum
ēmissārius, (13) ĭī, m. (emitto), agent, émissaire, espion : Cic. Fam. 7, 2, 3 ; Verr. 2, 2, 22 || satellite, sicaire : Vulg. Reg. 1, 22, 17 || [fig.] Plin. 17, 208, rejeton [quʼon laisse à la vigne].
- 1. verspieder, spion;
- 2. loot (v.e. wijnrank).
emittiturad aliquem interficiendum.
Romæ denique nihil egit aliud,
nisi ut Emissarios haberet, qui ei bene vasatos perquirerent, etc.
dicuntur Cursores, qui emittuntur ad facta Principum
adimplenda.Emissarius , et admissarius equus, in hoc differunt,
quod admissarius est equus, qui ad tempus inter equas admittitur ad coitum : sed
Emissarius est, qui semper equabus interest.
Emissarius est extra cursum quasi missus,Currere non cessat, quia prolem gignit equabus.
Mamotrectus 16. Levit. : Emissarius dicebatur, qui in desertum
emittebatur. Item Emissarius dicitur equus proletarius, sive imprægnator
equarum.Decem equarum
capita, cum Emissario suo. Beda lib. 2. Hist. Angl. cap. 13 : Rogavit
sibi Regem arma dare, et equum Emissarium quem ascendens ad Idola destruenda
venit. Capitulare de Villis cap. 13 : Ut equos Emissarios , id est,
Waranjones bene provideant. Matthæus Vindocinensis in Tobia :
Nec plures habeat velut Emissarius, Annam
Thobias sociam destinat esse thori.
Matth. Westmon. ann. 1014 : De Emissario cui insederat, cecidit.
Anno 1079 : Ab ipso vulneratus in brachio, de suo dejectus est Emissario .
Vide veter. interpret. Biblior. Levit. 16. Eccles. 33. Mich. 1. Aribonem in Vita S.
Corbiniani n. 12. 17. Fletam lib. 2. cap. 73. § 21. et supra in verbo Admissarius.Misodouret
Missaudour, eadem notione. Ms. :
Là ot maint naturel cheval,
Et destriers de pris et Misodours,
Enseignes de pluseurs coulours.
Ms. :
As armes ceurent qui ains ains,
L'Emperere tous premerains,
Dont est montés el Missàudour.
Admissariusdici interdum supra observatum in voce Admissarius. Ita nempe usurpat Paschasius Radbertus in Epitaphio Walæ Abbat. Corbeiensis lib. 2. cap. 7. ubi de Bernardo Comite Septimaniæ :
Quando sceleratus
Naso vocatus est ab Spaniis, Amissarius ille, qui cuncta reliquit honesta, in quibus
erat ordinatus, et immersit se fatuus ad omnia cœni volutabra : ubi
perstringitur, ut Judithæ Augustæ adulter : Nasovero vocitatur, quod forte simus fuerit, vel contra
nasutus: adeo ut a nostris Guillelmus
au Court-nezappellatus deinceps fuerit, seu ob brevitatem nasi, seu ob longitudinem, ironice nempe. Vide Catellum in Hist. Tolosana et alios.
ēmissārĭus, a, um: tralcio, germoglio Plin.
ēmissārius ī, m
- emitto, a scout, spy.