emptica
Empticius, habet. Fortunatus lib. 2. de Vita S. Martini :
Martinum mea prora vehat, sacra Emptica nautæ
Dulcis apex, spes fida ratis, leve pondus amantis
Mercis onus suave est.
Infra :
Mergit in undosum tumulatam sarcina proram
Ut petat ad portum, rerum facit Emptica jactum.