energumenus

energumenus [LL < ἐνεργούμενος] , possessed by an evil spirit; b (as sb. m. or f.). filium consulis inerguminum ‥ curavit Aldh. VirgP 52; ~us, gewitseoc Ælf. Gl.; in villa S‥. mulier ~a custodiebatur a multis. inter quos et mulierem aliam spiritus arripuit W. Cant. Mir. Thom. III 51; in curia regis Hildeberti comitem ~um curavit (Samson) NLA II 354; wode, arepticius ‥ †euarguminus CathA.  b inerguminos et scotomaticos meritorum gratia refocilando Aldh. VirgP 34; Bede CuthbP 41 (v. daemon 2b); habeto potestatem imponendi manum super inerguminum, sive baptizatum sive cataecuminum Egb. Pont. 13; exorcista ‥ invocat super inerguminos Ælf. Ep. 2. 118; frater Egelwinus hortetur ‥ ut talis ~us ad tumbam martyris deportetur Herm. Arch. 21; Gir. IK I 12 (v. diabolus 1c); ut ~i ‥ inungantur oleo ‥ consecrato S. Langton Quaest. 367; sunt ‥ energomeni qui secundum lunam moventur‥. dicitur ab en quod est ‘in’ et ergos ‘labor’, et mene ‘defectus’; laborat enim in defectu lune Gilb. II 103. 2; ut sunt ~i, epileptici et frenetici Hales Sent. IV 435.