ensifer

ensĭfer, fĕra, fĕrum, adj. [ensis-fero],

• sword-bearing: Orion (like the Gr. ξιφήρης), Luc. 1, 665: Celeneus, Val. Fl. 3, 406: catervae, Stat. Th. 4, 321.

ēnsifer, fera, ferum (ensis u. fero) =ξιφηφόρος (Gloss.), schwerttragend, Orion, Ov. fast. 4, 388 R. (Merkel ensiger). Lucan. 1, 665: Celeneus, Val. Flacc. 3, 406: catervae, Stat. Theb. 4, 321. Vgl. Anecd. Helv. 164, 15.

ensifer [CL] , sword-bearing; b (w. ref. to Orion). c (as sb. m.) sword-bearer. ~eri, ense[m] ferentes GlH E 290; ensifer illi Dei cherubim aditu patefacto / Christicolas intrare modo sinit ense retracto P. Blois Euch. 1143D; Robertus ‥ Guillelmus ab ense / longo nomen habens enituere probi. / ensiferum circa Guillelmum sanguis inundat Garl. Tri. Eccl. 135.  b ensiferum videt Oriona severum R. Cant. Malch. V 25; Orion ~er dicitur, quia succinctus erat ense Alb. Lond. DG 15. 8; ensifer Orion rutilantibus emicat astris Neckam DS I 408.  c s998 officiales sunt vij, quorum nomina sunt ista: iij cancellarii, ‥ Palatinus dapifer, dux Saxonie ~er, rex Boemie pincerna Eul. Hist. I 378 (cf. ib.: dux portitor ensis).

ēnsĭfĕr (16) (-ger), ĕra, ĕrum (ensis, fero, gero), qui porte une épée : Luc. 1, 665 ; Ov. F. 4, 388.

ensifer , era, erum. adj. (fero.) et, v. ensiger
See an image