epidemia

epidemia [LL n. pl. adj. < ἐπιδήμια; cf. ἐπιδημία] , epidemic, plague (esp. w. ref. to Black Death). Hippo[crates] in libro epid[emiarum] Gilb. I 57. 2; s1349 seviente peste in Anglia ‥ papa concessit plenam remissionem causa hujus ~ie omnibus vere contritis ‥ morientibus Wals. HA I 274; et postquam viguit hic epidimia / male retinuit catalla nimia Planct. Univ. Ox. 31; 1362 propter multiplicacionem doctrine salutaris, que ‥ per presentem ~iam noscitur plurimum defecisse, concessimus ‥ archiepiscopo quod ‥ in universitate Oxonie ‥ aulam Cantuariensem ‥ erigere poterit (Pat) Lit. Cant. II 409 (cf. CalPat 139); 1363 viros in omni scientia doctos et expertos in epidimiis preteritis plurimum defecisse Cant. Coll. Ox. III 4; c1406 cum decantacione ‥ specialis collecte pro pace, tranquillitate et hypidemia (Lit. Archiep.) Conc. III 305a (cf. ib. 304a: tribulaciones varias ‥ stragem, pestilenciam et hypidimeam ac mortem quasi subitam ‥ plus solito transmittit in orbem); s1437 propter ~ie pestem que pro tunc regnabat in civitate Londoniarum Amund. II 127; 1447 pestilencia et ipidimia Cart. Boarstall 170.