eradicatio
ērādīcātĭo, ōnis, f. [eradico],
- a rooting out, Tert. Res. Carn. 27 fin.; Vulg. Isa. 37, 26; cf.: eradicationem posuisti me, i.e. an example of utter destruction, id. Thren. 3, 45.
ērādīcātio, ōnis, f. (eradico), die Ausrottung, Tert. de res. carn. 27.
pro ~one radicum rancorum et postposicione discordie(
in ~one veteris meremii molendini et aux[ilio ] habend[o ] ad novum meremium inponendum et rammandum
in clausuris, aluris, fossuris, piscinis, ~onibus, et in aliis variis reparacionibus
ad ~onem ‥ hujus morbi virosi [supersticionis ]
nobis, in quorum perniciem et ~onem hinc mundi elementa, hinc regnum et sacerdotium conspiraverunt
ērādīcātĭō, ōnis, f. (eradico), déracinement : Tert. Res. 27 || [fig.] Aug. Civ. 19, 23, 5.