eremodicium
ĕrēmŏdĭcĭum, ii, n., = ἐρημοδικίον,
- a default of appearance before a court at the appointed time, Dig. 4, 4, 7 fin.; 46, 7, 13; Cod. Just. 3, 1, 13, § 3; Tert. adv. Matyr. 3.
erēmodicium, iī, n. (ἐρημοδίκιον), das Versäumen des Termins, Ulp. dig. 4, 4, 7. § 12 u. 46, 7, 13 pr. Tert. adv. martyr. 3. – prägn., das Versäumnisverfahren, das Kontumazialverfahren, Cod. Iust. 3, 1, 13. § 3 sq.
reum contrahere ~ium non dicitur, quia semper fugit. sed actorem contrahere ~ium dicitur
major qui ex justa causa abest, si legittime defensus est, restituitur [sic ] ad appellationem. si non fuerit legittime defensus, restituetur ad ~ium, id est ex integro restituetur ad litigandum, et petet ut audiatur a judice cum ante non fuerit defensus
si ‥ reus abfuerit et similis ejus processerit requisitio ‥ etiam absente eo ~ium contrahatur
judices ~ium contrahere non morantes monachos ab observatione judicii absolutos fore decreverunt(
ĕrēmŏdĭcĭum, ĭī, n. (ἐρημοδίκιον), défaut, contumace [droit] : Ulp. Dig. 46, 7, 13.
Id inter
contumaciam et Eremodicium est differentiæ, quod contumacia respectu rei, ad quem
mandatum de comparendo dirigitur, proprie dicatur : quemadmodum et Eremodicium respectu
actoris, ut ita ad eum, per quem introducitur causa, magis referendum videatur. Vel, ut
quidam volunt, et fortasse melius, Eremodicium contrahatur elapso a vera contumacia
triennio. Juxta alteram doctrinam Gloss. in Dict. L. Etsi sine §. fi. in verb.
eremodiciis. Ex eremodicio lis amittitur, non autem ex deserto
vadimonio.Eremodiciumad rei et actoris absentiam refertur, ex Cujacio. Exstat hæc vox in L. 7. § 12. ff de minorib. (4, 4.) ubi Gothofredus notat apud Gallos dici
Peremption d'instance. Heremodiciumnon semel legitur in L. 13. ff judicat. solv. (46, 7.) et in L. properandum 13. § 3. et 4. Cod. de judic. (3, 1.) ubi
Eremodicium ventilatur. Vide Brisson. de Verb. jurid. significat. ad hanc vocem.