erepo
erepo, to crawl over, make a way out of
Could not find erepentium in Logeion dictionaries.
erepentium present active participle masculine genitive plural, present active participle feminine genitive plural, present active participle neuter genitive plural of erepo
ē-rēpo, psi, 3 (pluperf. subj. sync. erepsemus, Hor. S. 1, 5, 79), v. n. and a. (anteclass. and since the Aug. period.).
- I Neutr., to creep out, crawl forth.
- A In gen., Plaut. Aul. 4, 4, 1 (628); Varr. R. R. 3, 15; Sil. 15, 617; Stat. Th. 11, 581.—
- B Esp., in an upward direction, to creep or clamber up, Suet. Tib. 60.—Poet. transf. of a building, to rise, Stat. S. 2, 2, 30.—
- C Trop.: pecunia quoque circa paupertatem plurimum morae habet, dum ex illa erepat, Sen. Ep. 101, 2.—
- II Act. *
- A To creep through: totum agrum genibus, Juv. 6, 526.—*
- B To climb: montes, * Hor. S. 1, 5, 79.
ē-rēpo, rēpsī, rēptum, ere, I) intr.: A) heraus-, hervorkriechen, -schleichen, v. Tieren, sub terra, Plaut.: ex maceria, Varro: a cubili (v. Schlangen), Sen. – v. Menschen, e ruinis domus, Sen. – übtr., in capite eius subito veluti cornua erepserunt, Val. Max.: pecunia quoque circum paupertatem plurimum morae habet, dum ex illa erepat, herauskommt, Sen. – B) emporkriechen, -klimmen, -klettern, per aspera (Klippen am Meeresufer), Sen.: a tergo insulae per aspera et devia ad alqm, Suet.: in sociam puppim, Lucan.: in editas sublimitates, Amm.: ad uxorem, sich hinauf (in ihr Zimmer) schleppen, Spart. – übtr., v. Lebl., per obliquas erepit porticus arces, zieht sich empor, Stat. silv. 2, 2, 30. – II) tr.: A) durchkriechen, agrum, Iuven. 6, 526. – B) erklimmen, erklettern, montes, quos numquam erepsemus (= erepsissemus), Hor. sat. 1, 5, 79. – ➳ Plusquamperf. erepisset, Spart. Car. 3, 7 P. (al. erepsisset).
ērēpō, (12) psī, ptum, ĕre, ¶ 1 intr., sortir en rampant, en se traînant : Pl. Aul. 628 ; Sil. 15, 617 || monter en rampant : Suet. Tib. 60 || [fig.] sʼélever insensiblement : Sen. Ep. 101, 2 ¶ 2 tr., traverser en rampant : Juv. 6, 526 || gravir avec peine : (erepsemus = erepsissemus) Hor. S. 1, 5, 79.
- 1. tevoorschijn kruipen [a cubili; e ruinis];
- 2. omhoogklimmen [per aspera et devia ad alqm]; II. tr.
- 1. kruipen over [agrum];
- 2. beklimmen [montes].
ē-rēpō rēpsī
- (pluperf.ērēpsēmus, H.), —, ere, to crawl over, make a way out of: quos (montīs), H.: totum agrum genibus, Iu.