errabundus
errabundus, wandering about, vagrant, at random
Could not find errabundo in Logeion dictionaries.
errabundo neuter ablative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular of errabundus
errābundus, a, um, adj. [erro],
- wandering to and fro, wandering about (rare; not in Cic. or Caes.): odor, floating about, Lucr. 4, 692: nunc errabundi domos suos pervagarentur, Liv. 1, 29; cf. Suet. Caes. 31: naves (with dispersae), Auct. B. Afr. 2, 4: naves vagabantur, ib. 21, 3: trieris, ib. 44, 2: agmen, Curt. 8, 4, 6.—Poet. transf.: vestigia bovis, Verg. E. 6, 58.
errābundus, a, um (1. erro), umherirrend, hin und her irrend, v. Pers., Liv. u.a.: agmen, Curt.: navis trieris, Auct. b. Afr.: vestigia, Catull.: bovis vestigia, Verg.: cursus, Lact.: uti particulae errabundae, wie zerstreute Bruchstücke, Vitr.: errabundus enim tarde venit (odor), Lucr.
errabunda vocans caelorum sidera sontes
a recto religionis tramite ~is anfractibus exorbitans
non est ovibus ‥ major damnatio quam pastor ~us
quid agam nescio, ~us suspiro, et quem rei finem imponere debeam ignoro
hodie omnes pastores ecclesie domum Dei reedificant, dum oves ~as ad gregem reportant
nocte tota circumeundo ‥ ~us excubare solebat
ne presbiteri ‥ ~i sint de nocte per villas
errābundus, (13) a, um (erro), errant : Lucr. 4, 692 ; Liv. 1, 29, 3 ; Suet. Cæs. 31 ; Virg. B. 6, 58.
errābundus
adj.
- 1 erro, wandering about, vagrant, at random: errabundi domos pervagarentur, L.: vestigia bovis, V.: agmen, Cu.