eugium
eugīum, iī, n. (εὔγειος), die Scheide, das weibliche Glied, Laber. com. 25 u. 139. Lucil. 940.
Primus,
inquit, intervalli modus est diastema δίχρονον , quem prisci Latini Eugeum vel Eugium, duo justa tempora capiens :
secundus est diastema χρόνιον , quod unius est
temporis, Latine Distina : tertius est diastema ἡμιχρόνιον , dimidium justi temporis complectens : quartus est τεταρτήμοριον χρόνον , quadrantem habens temporis, quale
spatium apud Musicos suspirium vulgo appellatur ; quintus est diastema ἄχρονον , quod angustissimum temporis spatium obtinet ac prope
nullum. Sed silentii quantitates seu tempora proprie dicentur : intervalla autem
sunt proportiones sonorum inter ipsos, ut diatessaron. Illud Eugium videtur sumi ab ea
significatione, qua est paxillus, quo sonus duorum temporum velut obstruatur ; sicut Distinaest a Distinendo, id est, remorando. Hæc paulo fusius post Martinium.