evaporatio
ēvăpōrātĭo, ōnis, f. [evaporo],
- an evaporating, evaporation: terrae, Sen. Q. N. 1, 1, 6; 6, 13, 1: nivis, Gell. 19, 5, 6.
ēvapōrātio, ōnis, f. (evaporo), das Ausdampfen, die Ausdünstung trockener od. feuchter rauchartiger Bestandteile aus der Erde (während exhalatio seine Ausdünstung jeder Art), terrae, Sen. nat. qu. 1, 1, 7 u. 6, 13, 1: fieri evaporationem (aquae), Gell. 19, 5, 6.
propter multam pororum apertionem et spiritus naturalis ~onem
quando exterius [aloe ] partes aeree et ignee de facili evaporant cum non habeant quod ~onem prohibeat
per ~onem ipsius [odoris ] a corpore odorifero diminuitur ipsum corpus
[Christus dicitur ] ignis propter gratie ~onem
fiant ~ones exterius de malva
ēvăpōrātĭō, ōnis, f. (evaporo), évaporation : Sen. Nat. 1, 1, 7 ; Gell. 19, 5, 6.
evaporatio , onis. f. et, v. evaporo
See an image
See an image