exaggero
exaggero, to heap, pile, load, fill
Could not find exaggerate in Logeion dictionaries.
exaggerate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle masculine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative singular of exaggero
ex-aggĕro, āvi, ātum, 1, v. a., to raise a mound, dam, or dike; to heap up (class.; cf.: acervo, coacervo, cumulo, aggero).
- I Lit.: aggesta humo planitiem, Curt. 6, 5: terram, Plin. 19, 8, 41, § 139: clivum super capita columnarum, id. 36, 14, 21, § 96: locum operibus, to surround with ramparts, Vitr. 10, 22: pluribus stramentis exaggerandum est aviarium, to be abundantly filled, supplied, Col. 8, 11, 9.—
- B Transf., to enlarge, increase by heaping up: rem familiarem, Cic. Off. 1, 26, 92; so, magnas opes, Phaedr. 3, prol. 25.—
- II Trop.: hic alteri alteris mortem morti exaggerabant, they mutually heaped up death upon death, Auct. B. Hisp. 5 fin.—Far more freq.,
- B Transf., to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate: nihil est ad exaggerandam et amplificandam orationem accommodatius, quam, etc., Cic. de Or. 3, 27; cf.: oratio nimis alta et exaggerata (opp. humilis et abjecta), id. Or. 59, 192: quasi exaggerata altius oratio (with elatio et altitudo orationis), id. Brut. 17, 66: artem oratione, id. de Or. 1, 55; cf. beneficium verbis, id. Planc. 29, 71: immanitatem parricidii vi orationis, Quint. 9, 2, 53: injuriam nostram, id. 6, 2, 23: animus excelsus et altus et virtutibus exaggeratus, Cic. Par. 5 fin.: Xenocrates exaggerans tanto opere virtutem, extenuans cetera et abiciens, id. Tusc. 5, 18, 51: auctae exaggerataeque fortunae, id. Cat. 4, 9 fin.: juventam alicujus honoribus, Vell. 2, 129, 2. Hence, *
- 1 exaggĕranter, adv., with many words, Tert. de Carn. Chr. 19.—
- 2 exaggĕrā-tus, a, um, P. a., cumulated, heightened, elevated (very seldom): exaggerata verborum volubilitate, Petr. 124, 3.—Comp., Gell. 13, 24, 25; cf. ib. § 9.
ex-aggero, āvī, ātum, āre, hoch aufdämmen, weit einen Damm hoch aufhäufen, aufschütten, auffüllen, I) im allg.: 1) eig.: quo moenitius esset quod exaggerabant, Varro LL. 5, 141: planitiem aggestā humo, Curt.: terram, Plin.: locus operibus (durch Erdwälle) exaggeratur, Vitr.: ex. illud spatium (sc. maris), Curt.: ex. pluribus stramentis aviarium, ausfüllen, ausfüttern, Col.: exaggerata variis odoribus strues, Mela. – 2) übtr., erheben, einen höhern Schwung geben, animus virtutibus exaggeratus, Cic.: posteriorum quasi exaggerata altius oratio, Cic. – II) prägn., aufhäufen = aufhäufend vermehren, vergrößern, 1) im allg.: rem familiarem, Cic.: opes, Phaedr. – übtr., iuventam alcis honoribus, jmd. als Jüngling durch Ehrenstellen erhöhen, zu hohen Ehren bringen, Vell. 2, 129, 2. – 2) insbes.: a) durch Worte vergrößern, aus Kosten der Wahrheit erheben, sextulam suam, allzu groß angeben, Cic.: beneficium verbis, Cic.: virtutem (Ggstz. extenuare cetera et abicere), Cic. – dah. b) als rhet. t. t., etw. durch die Darstellung vergrößern, stärker hervorheben, mit u. ohne oratione, Cic.: iniuriam, Quint.
See: exaggerare
exaggĕrō, (13) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 rapporter des terres sur, hausser en remblai : exaggerare planitiem Curt. 6, 5, 20, remblayer une plaine ¶ 2 grossir, augmenter en accumulant [pr. et fig.] exaggerare rem familiarem Cic. Off. 1, 92, augmenter son patrimoine ¶ 3 combler : exaggerare aliquem honoribus Vell. 2, 129, 2, combler qqn dʼhonneurs ¶ 4 amplifier, grossir : beneficium verbis Cic. Planc. 71, grossir un bienfait par ses propos, cf. Tusc. 5, 51 ; de Or. 1, 234 ; animus virtutibus exaggeratus Cic. Par. 41, une âme grandie par les vertus ; quasi exaggerata altius oratio Cic. Br. 66, un style en qq. sorte surélevé (comme un bâtiment) ; oratio nimis alta et exaggerata Cic. Or. 192, un style trop élevé et amplifié.
- 1. met een dam ophogen, tot een aarden wal opwerpen [planitiem humo; spatium opvullen];
- 2. ophopen, vermeerderen [rem familiarem; opes];
- 3. vergroten, op de voorgrond plaatsen [artem oratione; beneficium verbis];
- 4. (metaf.) verheffen, verhogen [orationem levendiger maken; animum virtutibus].
ex-aggerō āvī, ātus, āre,
- to heap, pile, load, fill: planitiem aggestā humo, Cu.: spatium, Cu. —To heap up, accumulate: fortunas: opes, Ph. —Fig., to exalt, amplify, heighten, magnify, exaggerate: sextulam suam nimium, i. e. claim too much: animus virtutibus exaggeratus: oratio exaggerata: beneficium verbis: virtutem.