exaro
exaro, to plough out, dig up, dig out
Could not find exarato in Logeion dictionaries.
exarato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of exaro
ex-ăro, āvi, ātum, 1, v. a., to plough or dig up (class.).
- I Lit.: radices, Cato. R. R. 61; id. ap. Plin. 17, 18, 30, § 127; Plin. 18, 6, 8, § 46: sepulcra, Cic. Leg. 2, 23, 58: terminos (with deicere), Dig. 10, 1, 4, § 4: deum, puerum, Cic. Div. 2, 23, 51; 2, 38, 80. —
- II Transf.
- A To raise, produce by tillage: tantum frumenti, ut, etc., Cic. Verr. 2, 5, 38; cf. Zumpt, ib. 2, 3, 47.—
- B In gen., to plough, till, cultivate, Varr. R. R. 1, 10, 1; Plin. 18, 3, 3, § 9: locum de integro, Col. 2, 18, 3: agrum, Pall. Aug. 1: viam publicam, Dig. 43, 10, 4; with effodere mala, i.e. to dig up the earth about them, Pall. Febr. 25, 14.—Poet.: cum rugis vetus frontem senectus exaret, furrows, wrinkles, * Hor. Epod. 8, 4 (cf. aro).—
- C To write, note, set down something on tablets (used by Cic. only in his letters): undecimo die postquam a te discesseram, hoc literularum exaravi, Cic. Att. 12, 1; cf. id. ib. 13, 38; id. Fam. 12, 20 fin.: novum prooemium, id. Att. 16, 6 fin.: ad te harum exemplum in codicillis, id. Fam. 9, 26; cf.: binos codicillos, Suet. Oth. 10: id ipsum his versibus exaravi, etc., Plin. Ep. 7, 4, 5; cf.: librum tertium Aesopi stilo, Phaedr. 3, prol. 29: versus, Suet. Ner. 52; Vulg. Job 19, 23.—
- D Latera, to flog severely, Amm.15, 7, 5.
ex-aro, āvī, ātum, āre, I) ausackern, auspflügen, puerum, Cic.: radices, Plin. – II) erackern, erpflügen, d.i. durch den Ackerbau herausbringen od. gewinnen, poscet omne, quantum exaravero, Cic.: nummos vero ut det, quos non exarat, Cic.: tantum labore suo frumenti ex., ut etc., Cic.: plus quam decem medimna ex agro, Cic.: hae litterae hoc, quantum est ex Sicilia frumenti hornotini, exaraverunt, diesem Schreiben verdankt man den Bau alles Getreides, das heuer von Sizilien kam, Cic. – III) ausackern, aufpflügen, A) eig.: terram, Varro: agrum, Col.: ex. et effodere mala, rings den Boden um die Apfelbäume aufackern u. aufgraben, Pallad.: übtr., frontem rugis, mit R. durchfurchen = mit Runzeln (wie mit Furchen) überziehen, Hor. epod. 8, 4: u. so exaratus vulneribus a capite usque ad pedes, Ambros. de off. 1, 12, 41. – B) meton., etwas (mit dem Griffel die wächserne Schreibtafel gleichs. durchfurchend) flüchtig entwerfen, aufzeichnen, vermerken, entwerfen, exaravi ad te harum exemplum in codicillis, Cic.: librum tertium Aesopi stilo, Phaedr.
See: exarare
exărō, (12) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 enlever, déterrer en labourant : Cato Agr. 61, 1 ; Cic. Leg. 2, 58 ; Div. 2, 51 ¶ 2 labourer profondément, creuser : Varro R. 1, 10, 1 ; Col. Rust. 2, 18, 3 ¶ 3 faire sortir en labourant, faire produire à la terre : Cic. Verr. 2, 3, 113 ; 5, 99 ¶ 4 sillonner : rugis frontem senectus exarat Hor. Epo. 8, 4, la vieillesse sillonne ton front de rides ¶ 5 déchirer [le corps de blessures] : Amm. 15, 7, 5 ¶ 6 tracer [sur la cire], écrire [une lettre] : Cic. Att. 12, 1, 1 ; 12, 20 ; 13, 38, 1 ; 16, 6, 4.
- 1. (door ploegen) tevoorschijn brengen, verwerven [tantum frumenti];
- 2. uitgraven [radices];
- 3. omploegen [terram];
- 4. (Hor.) rimpelen [frontem rugis];
- 5. schrijven, optekenen [librum].
exaro , as, are.
耕出。耕。稼穡。寫字。— frumentum 種麥。Senectus frontem rugis exarat 年老額紋皺。
Suggest a Translation
See an image
耕出。耕。稼穡。寫字。— frumentum 種麥。Senectus frontem rugis exarat 年老額紋皺。
Suggest a Translation
See an image
ex-arō āvī, ātus, āre,
- to plough out, dig up, dig out: sepulcra: puerum. — To raise, produce, obtain by tillage, harvest: tantum labore suo frumenti: decem medimna ex iugero. — Fig., to mark on tablets with the style, write, note, set down: prooemium. — To furrow, wrinkle: Cum rugis Frontem senectus exaret, H.