exemptio
exemptĭo, ōnis, f. [eximo].
- In gen., a taking out, removing (not in Cic. or Caes.): alvi (apiarii), Varr. R. R. 3, 16, 34; cf. favorum, Col. 3, 18, 5: cretae, Dig. 19, 5, 16.—
- II In jurid. Lat., a detention of a person summoned before court, Dig. 2, 7, 5; cf. ib. 4.
exēmptio, ōnis, f. (eximo), I) das Herausnehmen, Ausnehmen, favorum, des Honigs aus dem Bienenkorb, Varro u. Col.: cretae, ICt. – II) das Zurückhalten einer Person, die vor Gericht gefordert worden ist, ICt.
Stephani regis rebus humanis ~o
libertates et ~ones secularium exactionum ‥ [a ] Scottorum regibus ‥ vobis indultas
libertates, immunitates, privilegia, et ~ones tam in victualibus vendendis ‥ quam aliis ‥ vobis concessa
de cartis ‥ ~onis et libertatis ne ponantur impetrantes in assisis juratis‥. provisum est quod ‥(
quo ad ~onem de terris suis disclamat et bene cognoscit quod ‥ rex debet habere de terris hominum suorum felonium, annum, et vastum
propter privilegium ~onis patrie in qua ‥ facinoroci ‥ ad illam patriam tanquam nidum facinorum ‥ receptari solebant
causa nostra ‥ favorabilis est et maxime apud ecclesiam Romanam ‥ que etiam diligit ~ones
si ~ones ‥ processu temporis pariunt dissolutionis materiam
cum privilegia et ~o que conceduntur a Deo et a natura magis debeant ‥ servari quam que indulgentur a papa
cum omnibus ‥ terris, ecclesiis, ‥ immunitatibus, privilegiis, ~onibus, indultis
Hugo ‥ Rothomagensis archiepiscopus ‥ personalem optinuit ~onem
S. Dionysii cenobium ‥ a Parisiensis ecclesie subjectione ‥ se per ~onem emancipavit
orta ‥ inter abbatem ‥ de M‥. ex parte una et episcopum ‥ de S. ex altera ‥ super ~one monasterii questione
ecclesia de S‥. a jurisdictione episcopali ‥ libera et exempta ‥ ecclesia de F. consimili libertate et ~one
[Sergius I ] concessit ~onem monasterii Malmesburie Sancto Adelmo
fuit divulgatum quod ‥ religiosi exempti ad jus transirent commune; unde solus ordo Cisterciensis papam adiit ‥ pro ~one sua pristina pacifice obtinenda
per rebellionem regni Francie vel ~onem papa non debuit aliqua potestate privari
exēmptĭō, ōnis, f. (eximo), ¶ 1 action dʼôter : Varro R. 3, 16, 34 ¶ 2 action dʼempêcher qqn de comparaître : Dig. 2, 7, 5.
- 1. het uit-, wegnemen;
- 2. (jur.) verhindering om voor de rechter te verschijnen.
Abbas Cluniacensis non exiget de prædicta domo
(Lewensi) nisi centum solidos nomine census annui, nec aliquam ibi faciet
Exemptionem. Sed legendum existimo Exactionem.