exorabilis
exorabilis, easily entreated, influenced by prayer
Could not find exorabilisque in Logeion dictionaries.
exorabilisque feminine genitive singular, masculine accusative plural, masculine genitive singular, feminine nominative singular, feminine vocative singular, feminine accusative plural, masculine nominative singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of exorabilis
exōrābĭlis, e, adj. [exoro].
- Pass., easily entreated or moved, exorable (class.), Plaut. Stich. 1, 2, 26 (83): si implacabiles iracundiae sunt, summa est acerbitas: sin autem exorabiles, summa levitas, Cic. Q. Fr. 1, 1, 13 fin.: in aliquem, id. Att. 1, 3 fin.: (Orcus) non exorabilis auro, Hor. Ep. 2, 2, 179; cf.: nulli exorabilis, Sil. 5, 131: initium vitii, Sen. Ep. 116: et exorabile numen fortasse experiar, Juv. 13, 102.— Comp.: in suis quam in alienis exorabilior injuriis, Sen. Clem. 1, 20.—*
- II Act., easily moving, persuasive: carmen, Val. Fl. 1, 782.
exōrābilis, e, Adv. m. Compar. (exoro), I) leicht zu erbitten, Cic. ep. u. Hor.: numen, Iuven.: exorabilis in alqm, nachsichtig gegen jmd., Suet.: nulli exorabilis, Sil.: Compar. b. Sen. u. Tac. – II) leicht erbittend, Val. Flacc. 1, 782.
fac illum ‥ mihi ~em
ut supplicanti filio ~is pie condones indulgentiam
pia semper et ~is gloriosa illa [sc. BVM ]
ut ‥ discant se posse faciles in magnis invenire quos in minimis ~es habuere
exōrābĭlis, (12) e (exoro), ¶ 1 quʼon peut fléchir par des prières : Cic. Q. 1, 2, 8 || quʼon peut corrompre, qui se laisse séduire : non exorabilis auro Hor. Ep. 2, 2, 179, insensible à lʼor ; -bilior Sen. Clem. 1, 20, 2 ¶ 2 propre à fléchir : Val. Flacc. 1, 782.
exōrābilis e, adj.with comp.
- exoro, easily entreated, influenced by prayer: populus: in se: auro, H.: numen, Iu.: missus tamquam exorabilior, Ta.