exorcizare

exorcizare [CL < ἐξορκιζειν] 1 to exorcize (evil spirit). e[x]orcizo, adjuro GlC E 406; ~o te, maledicte diabole (Jud. Dei 14) GAS 425. 2 to cleanse of evil spirit: a (w. pers. as obj.); b (w. thing as obj.). a c798 [caticumenus] ~atur, id est conjuratur malignus spiritus, ut exeat et recedat Alcuin Ep. 134; exorcistas habemus qui cathezizandos ~ant Beleth RDO 13. 27; Ockham Pol. I 164 (v. exorcismus a).  b Theod. Pen. II 9. 2 (v. aqua 2b); Aldh. VirgP 32 (v. benedictio 3); ~o te, creatura salis ‥, ut efficiaris sal ~atum in salutem credentium Egb. Pont. 34; adjuro te, creatura aquae ‥, ut fias aqua ~ata, adjurata et obfirmata adversus ‥ diabolum (Jud. Dei 1) GAS 405; rebus materialibus in ecclesiis uti nos oportet ‥ ad usum ecclesiasticum consecratis, exorzisatis, adjuratis et sanctificatis R. Dymmok 123. 3 to adjure, beseech. clamat ‥ ad Dominum ‥, exorcisatum habet populum ut maledicat ei terra, provocat ultricem a celo dexteram Map NC IV 6 f. 50; s1388 obnixius supplicabant, exorzizando regem et proceres parliamenti quod ob amorem Dei ‥ cessarent a morte justiciariorum Favent 20; s1422 te ‥ ~antes per Deum vivum, adjurantesque per Ihesum Christum ut taliter tempus deperditum studeas jam iterum redimere Amund. I 88.