exsecutor

exsĕcūtor (exec-), ōris, m. [exsequor], an accomplisher, performer, executor (post-Aug.).

• I In gen.: acerrimus malorum propositorum, Vell. 2, 45: sententiae, Ap. Met. 7, 22, 14; Dig. 49, 1, 4.—
• II In partic., in jurid. lang.,
• • A A prosecutor, revenger: offensarum inimicitiarumque, Suet. Vesp. 14.—
  • B A collector, Cod. Just. 8, 17, 7.

exsecūtor, ōris, m. (exsequor), I) der Vollzieher, Vollstrecker, Ausführer, A) im allg.: acerrimus malorum propositorum, Vell.: fidus secretorum, Amm.: officiorum, Geschäftsführer, ICt. – B) insbes. (gerichtl. t. t.): a) der Vollzieher richterlicher Befehle, Gerichtsdiener in Prozeßsachen, ICt. – b) der Vollstrecker eines richterl. Urteils, der Hilfsvollstrecker, Exekutor, sententiae, Apul. met. 7, 22 u. ICt.: dominicae sententiae, Ambros. in Luc. 7. § 55: rerum iudicatarum, ICt. – c) der Eintreiber öffentl., bes. fiskalischer Gefälle, der Exekutor, spät. ICt.; vgl. Godofr. Cod. Theod. 2, 30, 1. – II) der rächende Verfolger, Rächer, Ahnder, offensarum inimicitiarumque, Suet. Vesp. 14.

exsecutor (exe-) [CL] 1 performer, doer. b one who carries out (task, duty, command, or sim.). eorum quae agenda docebat erat ~or devotissimus Bede HE V 22; Æ., ‥ in omni probitate actuum promptissimus ~or Dominic V. Ecgwini I 9; strenuus in agendis, ‥ ~or invictus Map NC V 3 f. 60v.  b non tam delator quam veritatis regulae ~or inveniatur Gildas Pen. 27; ut archiepiscopum Cantuariensem propositi sui ~orem haberet Eadmer Wilf. 46; 1166 in Moysen et Aaron divine legis ~ores J. Sal. Ep. 218 (171); ~or verbi Dei R. Niger Mil. III 74; non auctor sceleris ‥ sed vel ~or vel executionis non impeditor Gir. IK I 4 p. 53. 2 (eccl.) officiant. ~or officii solempni apparatu se induat ‥ sicut ad executionem misse Offic. Sal. 72; 1439 postquam ~or officii inchoaverit missam suam Stat. Linc. II 191; quo [psalmo] finito sacerdos ~or officii dicit ‥ oracionem W. Say Lib. Reg. Cap. 58; 1483 tunc incipiunt †spalmum [l. psalmum] ‘Te Deum laudamus’ a prelato ~ore officii et finitur a choro et organo Fabr. York 211. 3 authorized agent, executor. b papal judge delegate appointed to carry out judgement. c executioner. leges sanxit in posterum ut sententie principum super animadversione prolate in diem tricesimum ab ~oribus differrentur H. Bos. Thom. IV 13 p. 370; 1343 delegatis, subdelegatis, ~oribus, subexecutoribus (Lit. Regis) W. Guisb. Cont. 410; ille qui [librum] perdidit vel ejusdem procurator seu etiam ~or R. Bury Phil. 19. 244; 1514 vos ~orem per presentes damus ‥ ut hoc per vos distribuatur Scot. Grey Friars II 228.  b 1200 nullus delegatus vel subdelegatus, ~or, aut etiam observator auctoritate sedis apostolice (Lit. Papae) Reg. Dunferm. 277; papa ‥ per judices et ~ores optimos ‥ filium amoveri et patri ecclesiam denuo conferri ‥ fecit Gir. SD 16; 1255 per magistrum R., negotii crucis ~orem domini pape deputatum Val. Norw. 209n; c1255 domini pape judices delegati sive ~ores AncC LV 5; 1309 certis eis juxta morem, quem apostolica sedes servare ‥ consuevit, ~oribus deputatis, nonnulli ‥ eisdem ~oribus ipsis temerarie inhibere presumunt, ne commisse ipsis hujusmodi ministerium execucionis exerceant (Lit. Papae) Reg. Cant. 1032 (cf. Ann. Lond. 165); 1435 Ricardus C‥. archdiaconus Roffensis, compulsor, sive ~or, ad infrascripta sub forma in ipsis litteris compulsoriis originalibus quibus presentes annectimus ‥ annotata ‥ deputamus (Lit. R. archidiac.) Amund. I 397 (cf. (v. compulsor b)); 1449 (v. exsecutorialis a).  c [Elphegus] inter lapides pro suis ~oribus exorabat ut et in hoc se alterum nobis Stephanum exhiberet [cf. Act. vii 60] H. Bos. Ep. 1449D. 4 executor of will: a (usu. w. testamenti or sim.); b (w. gen. of testator or poss. pron.). c (w. dativus). a testamenti ‥ ~ores esse debent quos testator ad hoc elegerit et quibus curam ipsam commiserit Glanv. VII 6; 1225 ~oribus testamenti ‥ archiepiscopi Pat 521; 1256 ab exequtoribus testamenti Cl 26; ~ores ordinantes de funere facient operum dispersionem et segregacionem Holcot Wisd. 145; 1340 ~ores testamenti ‥ Henrici MGL I 392; 1352 rex ‥ uni ~orum testamenti ‥ Henrici salutem RScot I 751a.  b 1220 quod ~ores Ade decani dederunt (Vis.) Reg. S. Osm. I 275; 1236, 1336 (v. exsequi 5a); 1294 de ~oribus rectoris ecclesie de Overbury Comp. Worc. I 23; amplius vobis proderit unus quadrans datus in vita quam totus mundi thesaurus per ~ores vestros post mortem distributus Ric. Armagh Serm. 39; 1402 pro tractatu habendo cum ~oribus W. Johnson Ac. Durh. 300; 1522 nominando ipsum suum ~orem Scot. Grey Friars II 78.  c 1518 (v. dativus 3a); c1520 (v. datio 2); 1559 de ~oribus testamentorum dativis Conc. Scot. II 167; si nullum sit testamentum ‥ ~ores dativos dent, quorum officium ‥ a curatore bonis dando in jure civili non multum differt Jus Feudale 252.

exsĕcūtŏr, ōris, m. (exsequor), ¶ 1 celui qui accomplit, qui exécute : Vell. 2, 45 ¶ 2 tout magistrat chargé dʼexercer des poursuites : Cod. Just. 8, 17, 7 ¶ 3 celui qui poursuit, qui venge, vengeur : Suet. Vesp. 14.