extensivus
extensīvus, a, um, adj. [extensus, from extendo],
- extensive or what may be extended (post-class.): cum verba extensiva sint, poenitentia ejus usque ad annum admittenda est, Dig. 38, 17, 6.
extēnsīvus, a, um (extendo), ausdehnend, verlängernd, Paul. dig. 38, 17, 6.
~us [dolor ] est ex flegmate quod nervum aut musculum ‥ extendit
inflatio que est ex ventositate est tumor ~us et tactui repugnat
ejus [voluntatis ] ‥ proprium est ~am esse in aliud per naturam diversum et operativam per judicium et eleccionem ‥ atque eciam causati a se conservativam et administrativam esse atque summe perfectivam
‘potest’ similiter pro duobus temporibus dicitur de presenti sc. et futuro quia est verbum ~um seu ampliativum
extēnsīvus, a, um (extendo), susceptible dʼextension [fig.] : Paul. Dig. 38, 17, 6.