exterius
exterius, on the outer side, without
extĕrĭus .
- Adj. n., v. exter, II.—
- II Adv., v. extra, I. A. fin.
exterius, s. exteru. extra.
domum hanc et ~ius obsedit et intus maxima ex parte residens implevit
pannus ‥ qui thecam interiorem sancti corporis ‥ ~ius circumdederat
vidit ‥ monachum qui erat ~ius repulsum
duas acras terre arabilis ‥ que jacent ~ius super culturam de Gillebanc
psalterium ‥ quod habet ~ius imaginem Christi argenteam
quod cum ipse presens rogaret ~ius, tu absens persuadebas interius
in ipsa [sc. simplicitate ] est interius et ~ius spiritualiter et profunditas spiritualis finite
estne tam grave malum ~ius [ME: ] incaute respicere?utward
extĕrĭus, adv., extérieurement, au dehors : Ov. M. 6, 420.
Auswendig lernen.
Scire Exterius. Locutio Belgica, ut observat D.
Falconet, van Buyten leeren.
exterius
adv.
- exterior, on the outer side, without: sitae (urbes), O.