extermino
extermino, to drive out, drive away, expel, exile, banish
Could not find exterminandum in Logeion dictionaries.
exterminandum present passive gerundive singular, present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of extermino
ex-termĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [terminus; qs. to drive beyond the boundaries; hence], to drive out or away, to expel, exile, banish (rare, save in Cic. and eccl. Lat.; syn.: expello, eicio, proicio, al.).
- I Lit.: C. Marcellum exterminandum ex illa urbe curavit, Cic. Sest. 4, 9; cf.: haec tanta virtus (i. e. Milo) ex hac urbe expelletur, exterminabitur, proicietur? id. Mil. 37, 101: aliquem ex hominum communitate, id. Off. 3, 6, 32: aliquem de civitate, id. Balb. 22, 51: aliquem a suis diis penatibus (with expellere a patria), id. Sest. 13, 30: aliquem urbe atque agro, id. N. D. 1, 23, 63: peregrinos, id. Off. 3, 11, 47: aliquem, id. Rep. 3, 17: fucos in totum, Col. 9, 15, 2: herbam sulcis, id. poët. 10, 149.—Pass. in mid. force: cubiculo protinus exterminatur, Ap. Met. 2, 25, 13.—
- II Trop., to put away, put aside, remove: auctoritatem vestram e civitate, Cic. Prov. Cons. 2, 3: quaestiones physicorum, id. Ac. 2 (Luc.), 41, 127: sic exterminatus animi atque attonitus, deprived of senses, senseless, Ap. Met. 3, 22, 4 Hildebr.—
- III To abolish, extirpate, destroy (late Lat.; syn.: exstirpo, deleo, etc.), Vulg. Sap. 16, 27; id. Apoc. 11, 18 et saep.
ex-termino, āvī, ātum, āre (ex u. terminus), eig. »über die Grenze treiben« (vgl. Isid. 10, 87); dah. I) fortjagen, vertreiben, ex urbe od. urbe, Cic.: de civitate, Cic. – medial, cubiculo exterminari, sich fortmachen aus usw., Apul. met. 2, 25. – II) übtr.: a) übh.: exterminatus (al. externatus) animi = ἐκτὸς φρενῶν, verstört, von Sinnen, Apul. met. 3, 22. – b) verbannen = entfernen, auctoritatem senatus e civitate, Cic.: quaestiones physicas, Cic. – c) entstellen, facies suas, Vulg. Matth. 6, 16.
See: exterminare
extermĭnō, (12) āvī, ātum, āre (ex, terminus), tr., chasser, bannir, exiler : [avec ex ] Cic. Sest. 9 ; aliquem ex hominum communitate Cic. Off. 3, 32, retrancher qqn de la communauté humaine ; [avec de ] Balbo 51 ; [avec ab et nom de pers.] Sest. 30 ; [avec abl.] Nat. 1, 63 || [fig.] rejeter : auctoritatem vestram e civitate Cic. Prov. 3, éliminer votre prestige de la cité.
- 1. verdrijven, verjagen, verbannen [reges; alqm urbe, e civitate, ex hominum communitate];
- 2. (metaf.) uitbannen [auctoritatem senatūs e civitate].
extermino , as, are.
逐出鄉。充發。— morbum 治病。 Ex hominum communitate extermino 禁其與衆交遊。 Urbe atque agro extermino 逐于城郭之外。
Suggest a Translation
See an image
逐出鄉。充發。— morbum 治病。 Ex hominum communitate extermino 禁其與衆交遊。 Urbe atque agro extermino 逐于城郭之外。
Suggest a Translation
See an image
exterminō āvī, ātus, āre
- ex+terminus, to drive out, drive away, expel, exile, banish: Marcellum ex urbe: oppugnatores rei p. de civitate.—Fig., to drive out, put away, put aside, remove: auctoritatem vestram e civitate: quaestiones physicorum.