extumulare

extumulare [cf. CL tumulare] , to disentomb (partly fig.). ruit ex improviso humus ‥ de summitate fosse, et eum quidem penitus obruit ‥ pius pater exaudiens sic obrutum ~are procuravit ut et sibi ‥ extumulatio communiter ascribi posset W. Cant. Mir. Thom. III 2; si ‥ decessit infidelis ‥ ~etur Gros. Templ. 7. 12; s1382 nisi prius propriis manibus ~arent et procul ejicerent ab ecclesiastica sepultura Wals. HA II 75.