facinorosus

făcĭnŏrōsus (facinĕrosus), a, um, adj. [facinus],

• criminal, villainous, atrocious, vicious (rare but class.): quintum genus est parricidarum, sicariorum, denique omnium facinorosorum, Cic. Cat. 2, 10, 22; id. Cael. 6, 13; id. de Or. 2, 58, 237; id. Rep. 3, 17: injuriosa facinorosaque vita, id. Leg. 1, 14, 40: impius et facinorosus animus, Just. 24, 2, 1.—Comp.: facinorosior, id. 16, 4.—Sup.: facinorosissimi sicarii, Cic. Sest. 38, 81; Vulg. 2 Macc. 8, 34.—Adv.: făcĭ-nŏrōse, viciously, scandalously, August. Inn. 76, 1; id. cont. Sec. Resp. Jul. 5, 64.

facinorōsus (facinerōsus), a, um (facinus), lastervoll, lasterhaft, ruchlos, vir, Cic.: fac. quaedam mulier, Augustin.: fac. animus, Iustin.: vita, Cic.: culpa, Val. Max.: Clearchus exsilio facinorosior redditus, Iustin.: facinorosissimi sicarii, Cic. – Plur. subst., facinorosi, ruchlose Menschen, Cic. Phil. 2, 115.

facinorosus, ~erosus [CL] , (of person) doing wrong, wicked, criminal; b (as sb.). c (of act or sim.) wicked, criminal. sive ‥ hereticus sive scismaticus sive ~orosus quisque in confessione sanctae trinitatis baptizet Bede Hom. II 18. 198; dolosus, qui supplantas animam ut furcifer et ~orosus R. Cold. Godr. 71; s1164 clericos ~orosos W. Newb. HA II 16 p. 141; alium degenerem ~orosum etiam in minas et diffiduciacionem ‥ prorumpentem V. II Off. 2; 1391 ubi career infra castellum ‥ pro ~erosis hominibus deputatus existit MunAcOx 173.  b ~orosis crimina relaxat Hon. Spec. Eccl. 931C; pro nondum credentibus aut ~orosis orat, si nec illis fidem nec istis justitiam impetrat Pull. Sent. 835C; hujusmodi desiderium habent multi criminosi, flagitiosi, ~orosi Bald. Cant. Tract. 6. 464A; nonne animadvertere in ~orosos de jure fit? Vac. Lib. paup. 76; justum est quod ~orosus suspendatur ‥ quod aliter essent leges humanae legi racionis contrarie Wycl. Versut. II 82; facinoroci Ad. Usk 26 (v. exemptio 2a); mallem ‥ xx ~orosos mortem pietate evadere quam justum unum injuste condempnari Fortescue LLA 27.  c provincias ‥ per retia perjurii mendaciique sui ~oroso regno adnectens Gildas EB 13; in primis ~orosis quorumlibet excessibus Gir. PI I 10 (cf. id. SD 10: in facto suo tam ~oroso); 1455 ficcio est ista, sive verius, faccio, ~erosa Reg. Whet. I 180.

făcĭnŏrōsus (12) (-ĕrōsus), a, um (facinus), chargé de crimes : Cic. Cat. 2, 22 ; Leg. 1, 40 || -ior, -issimus Just. 16, 4, 6 ; Cic. Sest. 81.

facinorosus , a, um. adj. c. s.
匪類人。無法。

Suggest a Translation
See an image

facinorōsus or facinerōsus adj.with sup.

• facinus, criminal, villainous, atrocious, vicious: vita: facinerosissimi sicarii: manūs. — Plurm. as subst, scoundrels.