famelicus

fămēlĭcus, a, um, adj. [fames],

• suffering from hunger, famished, starved (mostly ante- and post-class.; not in Cic.): lassus et famelicus, Plaut. Cas. 1, 42 (130): famelica hominum natio, id. Rud. 2, 2, 6 (311): ales, with rapacissima, Plin. 10, 10, 12, § 28: armenta, Juv. 14, 146.—As subst.: fămēlĭcus, i, m., a hungry or famished person, one suffering from hunger, Plaut. Stich. 4, 1, 69 (573): ubi ille miser famelicus videt, etc., Ter. Eun. 260; Vulg. Job 5, 5; plur., id. 1 Reg. 2, 5. —Transf.: convivium, meagre, Ap. Met. 1, 26, 20.—Adv.: ‡ fămēlĭce, λιμοξηρός, hungrily, Gloss. Philox.

famēlicus, a, um (fames), hungrig, ausgehungert, verhungert, hominum natio, Plaut.: senex, Sen. rhet.: canes, Phaedr.: ales, Plin.: iumenta, Iuven.: übtr., eremus, Augustin. serm. 389, 1: convivium, karges, mageres, Apul. met. 1, 26. – subst., famēlicus, ī, m., der Hungrige, Hungerleider, Plaut. Stich. 575. Ter. eun. 260: aluntur famelici, Augustin. serm. 50, 7.

1 famelicus [CL] , hungry, famished; b (as sb.); c (fig.). ne familicae [gl.: hungrigre] frugalitatis parsimonia deficerent Aldh. VirgP 50; si etiam nudos, sitientes, ~os viatores aut qualibet necessitate pregravatos videmus, ‥ Pull. Sent. 917c; leo ~us, lupus oberrans, vulpis subdola [etc.] Lib. Eli. II 131; familia inops et ~a alimentorum copia ‥ affatim jam refecta Gir. EH II 17 p. 340; interim vero non te pigeat frangere panem tuum, omnem habentem saporem et omne delectamentum ~is ancillis tuis J. Ford Serm. 2. 2 p. 47; vides me ambulare pedes [sic], fatigatum, ~um, et tu es eques, saturatus, et quies Bacon V 145.  b diliciarum affluentias ‥ Christus familicis [gl.: hingriendum] suis tam ubertim contulit ut ‥ Aldh. VirgP 38 p. 289; familicum inpertiendo reficit Willib. Bonif. prol. p. 2; ~is stipem dare, vestem algentibus Osb. V. Dunst. 15; ~os fovebat et pauperes nudos vestiebat Ælnoth Cnut 22; quamvis ‥ alimoniam ~is largirer Ad. Eyns. Visio 46; primum [sc. opus misericordie] est satiare sive esurientes pascere aut cibare ~os [AN: duner a manger al familus] Edmund Spec. Relig. 71; ut panis valeret in tempore necessitatis ~o Wycl. Log. II 123.  c esuriens incepi quaerere te, ne desinam jejunus de te. ~us accessi, ne recedam impastus Anselm (Prosl. 1) I 100; se pascere desiderat sed satiare se de te non potest ~a anima mea Ib. (Or. 19) III 74; aurum et argentum ‥ quorum naturam videbat esse ~am J. Sal. Pol. 522B; adeo flamma crevit quod ‥ ejus voracitas magis ~a videretur foveri Mir. Cuthb. Farne 12; mentes ~e refici concupiscunt J. Mason Ep. 214; cibus suavissimus ~is animabus R. Bury Phil. 1. 28; sicque pars utraque, licet pugnare ~a, pugna ‥ saturatur acerima Ps.-Elmh. Hen. V 45 p. 110.

2 famelicus [cf. CL famulus] , domestic servant. s1263 prospiciant ‥ sibi quod tempore Martis omnes equi religiosorum et clericorum cum eorum ~is et laicis ‥ sint preparati ad bellum Ann. Tewk. 180.

fămēlĭcus, (15) a, um (fames), affamé, famélique : Pl. Rud. 311 ; Plin. 10, 28 ; famelicum convivium Apul. M. 1, 26, maigre repas || [subst^t ] un famélique, un affamé : Pl. St. 575 ; Ter. Eun. 260.

famelicus , a, um. adj.
饑餓者。

Suggest a Translation
See an image

famēlicus adj.

• fames, suffering from hunger, famished, starved: alqs, T.: iumenta, Iu.: canes, Ph.