farius
~ia, eloquia
elogium, fama, testamentum, verbum, carmen, †fanum [l. ~ium ] velgyd , crimen
~ius, i. loquax velfah
Quod nos nec feci nec facere rogavi, præter istum quem firmissimum volo
esse, quoque tempore fuerit ostensus, nullum sociatus effectum, nisi vacuus et inanis
appareat ; auctorem vero criminis vel Farium nec multum tum tempore patiatur judiciaria
habere potestas. An idem quod Teuton. Farira, Insidiator, a
Fara, quod dolos, fraudes, insidias significat. Vide Schilter, in
Faran.
parum.
.... Concivem denique cives
Non dominum sensere sui, quem corporis ingens
Vix (l. vis) animique novo Fario titulaverat hosti.
Hic hærent docti Editores, suspicanturque hostem communem humani generis
indigitari. Faras. Unde
Assumptis omnibus pecuniis suis Cæsaream et Camelam
adibant, ut ibi equos Farios mercarentur. Infra pag. 165 : Cœperunt
ostendere illi de parte Comitis equos Farios, et divitias suas. Ead. pag. :
Qui cum accepisset a Comite Raimundo 5000. solidorum, et duos equos Farios
optimos, etc. A voce Ferrandos, vocarunt, ut docemus in voce Ferrandus. Equos vero ejusmodi Arabicos in pretio fuisse, alibi pariter docemus. :
Hue s'en retorna sur le roux Arabi.
Alibi :
Bien fu armé, s'ot le rox Arabi.
Alpharaces cavalli, iidem qui
Farii, vox nempe conflata ex præpositione
al, Arabibus familiari, et
Faras, equus generosus. Matth. Silvaticus in Pand. :
Al, et el, articulus apud Arabes significat id quod
apud nos vulgariter addimus præponendo nominibus, la, le, li, lo. Joannes VIII.
PP. in Epistola ad Aldephonsum Regem Galliciæ apud Sampirum : Aliquantos utiles et
optimos Mauriscos cum armis (quos Hispani cavallos Alpharaces vocant) ad nos dirigere
non omittatis. Ubi Maurisci, non sunt quasi minores Mauri, quod vult Altaserra ; sed ita dicuntur enuntiatione Longobardica, quomodo
Franciscum, Angliscum, et similia usurpant Scriptores.
Caballi Maurisci, in Epist. 3. Leonis III. PP. proinde iidem, qui
Numidæet
Ægyptii, quos commendant etiam Gratius in Cynegetico v. 518. et Arianus seu Xenophon Junior in lib. de Venat. cap. 24. Vide, quæ observamus ad Alexiadem pag. 408. 409. Ab
AlfarasArabico, formata vox
Auferant, nostris
Mult sont lasé li Auferant cremu.
Infra :
Mais quant j'oi braire les destres Auferans.
MS :
En destre menent les Auferrans de pris.
Alibi :
Il remonterent és Auferrans destriers.
Arabisvocarunt. Bestiar. Ms. :
Entre aus et la terre as Fourmis,
Keurt un fleuve moult Arabis.
Et celerem equam fortissimamque, quam Fariseam appellant, cum uno Milite
ascendit. Hinc har-faras, stercus caballinum, apud Matthæum Silvaticum.
Οὗτον Ἓλληνες μὲν φαλιὸν, Βάρβαροι δὲ Βάλαν καλοῦσι. Legerim enim
Affanez, equorum domitorem interpretatur.
Apharezvel
Apharesh, ab articulo Hebraico
aet
Pharash, Eques. Haud scio etiam an emendanda sit superius vox
Baillnuncupent, et
Bailletvel etiam nude
Baillequum aliudve animal hoc albore notatum : quod a quibusdam Gallo-Flandris
Bayardappellatur. Quos autem Barbaros hic vocat Procopius, Gallos esse conjicere licet.