ferratus
ferratus, furnished with iron, iron-shod, ironed
Frieze-Dennison Vergil
ferrātus, a, um: adj. (ferrum), furnished or covered with iron; iron, 7.622; iron pointed, iron shod, 5.208; iron spurred, armed with the spur, 11.714.
Could not find ferratae in Logeion dictionaries.
ferratae feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular of ferratus
ferrātus, a, um, adj. [ferrum], furnished, covered, or shod with iron.
- I Adj.: postes, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 271 ed. Vahl.); imitated, Verg. A. 7, 622: orbes rotarum, Lucr. 6, 551; Verg. G. 3, 361: hasta, Liv. 1, 32, 12: sudes, Verg. A. 5, 208: capistra, id. G. 3, 399: calx, armed with a spur, id. A. 11, 714: servi, i. e. fettered (sc. catenis), Plaut. Bacch. 4, 6, 11 (780); cf. the preced. art.: agmina, i.e. iron-clad, in armor, Hor. C. 4, 14, 30: aquae, ferruginous, chalybeate, Sen. Q. N. 3, 2: forma suum, iron, made of iron, Val. Fl. 6, 90.—
- II Subst.: ferrāti, ōrum, m. (sc. milites): in fronte statuerat ferratos, in cornibus cohortes, harnessed soldiers, cuirassiers, Tac. A. 3, 45.
ferrātus, a, um (ferrum), I) mit Eisen versehen, a) mit Eisen beschlagen, -befestigt, orbes, Räder, Verg.: hasta, Liv.: turris, Eutr. u. Vopisc.: arca, Iuven. – b) mit Eisen gefesselt, v. einem Sklaven, Plaut. Bacch. 781. – c) mit Eisen bedeckt, geharnischt, agmina, Hor.: gens, Treb. Poll.: catervae, Amm.: pectus, Claud.: armi (equorum), Claud. – subst., ferrātī, ōrum, m., Geharnischte, Tac. ann. 3, 45. – c) eisenhaltig, aquae, Sen. nat. qu. 3, 2, 1. – II) prägn., aus Eisen, eisern, obices portarum, Tac.: forma, Val. Flacc.: postes belli, Enn.: übtr., saecula (Ggstz. aëna argentea, aurea), Claud. de cons. Stil. 2, 448: vgl. Claud. rapt. Pros. 1, 53.
ferrātus, (12) a, um (ferrum) ; garni de fer, ferré, armé de fer : Lucr. 6, 551 ; Virg. En. 5, 208 ; Liv. 1, 32, 12 || ferratæ aquæ Sen. Nat. 3, 2, eaux ferrugineuses || de fer : Val. Flacc. 6, 90 || subst. m. , ferrati Tac. Ann. 3, 45, soldats bardés de fer || c. ferratilis : Pl. Bacch. 781.
- 1. met ijzer beslagen, van ijzer voorzien [hasta; orbes; calx met sporen uitgerust];
- 2. (poët.; postklass.) gepantserd, geharnast [agmina]; — ferrātī, ōrum m gepantserde, geharnaste soldaten;
- 3. (Sen.) ijzerhoudend [aquae];
- 4. (pre- en postklass.) van ijzer, ijzeren [saecula].
Item inveni duos Ferratos cupreos, et tertium
stagni.ferrātus
adj.
- ferrum, furnished with iron, iron-shod, ironed: Belli postes, V.: orbes, ironbound wheels, V.: hasta, L.: calx, armed with a spur, V.: agmina, i. e. in armor, H.—Plurm. as subst, harnessed soldiers, cuirassiers, Ta.