foedero
Could not find foederata in Logeion dictionaries.
foederata perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle neuter nominative plural of foedero
foederata feminine ablative singular, feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter vocative plural, neuter accusative plural of foederatus
foedĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. foedus],
- to establish by treaty or league (in verb. finit., late Lat.): cum foederaretur concordia, Amm.31, 4: pacem, id. 25, 7: amicitias, Hier. Ep. 5, 1; but class. in the part.: foedĕrātus, a, um, leagued together, confederated, allied: si qui foederatis civitatibus ascripti essent, Cic. Arch. 4, 7: civitates, id. Verr. 2, 3, 6, § 13: populus, id. de Or. 1, 40, 182; id. Balb. 8, 22; cf. absol.: ut omnium beneficiorum nostrorum expertes faciat foederatos, id. ib.: Mamertinorum foederatum atque pacatum solum, id. Verr. 2, 4, 11, § 26.
foedero, āvī, ātum, āre (2. foedus), I) durch ein Bündnis herstellen, -stiften, concordiam, pacem, Amm.: amicitias, Hieron.: nascentem amicitiam, durch ein Bündnis befestigen, Flor. Verg. orat. an poët. p. 106, 19 H. – II) durch ein Bündnis verbünden, iurgantes inter se, Paul. Non. ep. 27, 10: adhuc nomine est foederatus, Pacat. pan. 22, 5: m. Dat. (wem? mit wem?), foederari Cynicis, Iul. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 4, 43: Ptolemaeus rex foederatus nobis et socius, Amm. 14, 8, 15. Vgl. foederatus.
See: foederare
fœdĕrō, āvī, ātum, āre (fœdus 2), tr., unir par alliance : Amm. 31, 4.