foedero
Could not find foederatisque in Logeion dictionaries.
foederatisque perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural, perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural of foedero
foederatisque feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter dative plural, neuter ablative plural of foederatus
foedĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [2. foedus],
- to establish by treaty or league (in verb. finit., late Lat.): cum foederaretur concordia, Amm.31, 4: pacem, id. 25, 7: amicitias, Hier. Ep. 5, 1; but class. in the part.: foedĕrātus, a, um, leagued together, confederated, allied: si qui foederatis civitatibus ascripti essent, Cic. Arch. 4, 7: civitates, id. Verr. 2, 3, 6, § 13: populus, id. de Or. 1, 40, 182; id. Balb. 8, 22; cf. absol.: ut omnium beneficiorum nostrorum expertes faciat foederatos, id. ib.: Mamertinorum foederatum atque pacatum solum, id. Verr. 2, 4, 11, § 26.
foedero, āvī, ātum, āre (2. foedus), I) durch ein Bündnis herstellen, -stiften, concordiam, pacem, Amm.: amicitias, Hieron.: nascentem amicitiam, durch ein Bündnis befestigen, Flor. Verg. orat. an poët. p. 106, 19 H. – II) durch ein Bündnis verbünden, iurgantes inter se, Paul. Non. ep. 27, 10: adhuc nomine est foederatus, Pacat. pan. 22, 5: m. Dat. (wem? mit wem?), foederari Cynicis, Iul. bei Augustin. op. imperf. c. Iul. 4, 43: Ptolemaeus rex foederatus nobis et socius, Amm. 14, 8, 15. Vgl. foederatus.
See: foederare
fœdĕrō, āvī, ātum, āre (fœdus 2), tr., unir par alliance : Amm. 31, 4.