fossorius
fossōrĭus, a, um [fodio],
- adapted to digging, fit for delving: pars (securis), Isid. 19, 19, 11.—As subst.: fossōria, ae, f., digging (as an occupation), Firm. Math. 2, 10 init.
fossōrius, a, um (fodio), zum Stechen od. Graben geeignet, pars (securis), Isid. 19, 19, 11. – subst. fossōrium, iī, n., das Grabscheit, Isid. 20, 14, 7; vgl. Gloss. ›fossorium, ὄρυξ‹.
ipse abbas ferramentum ~ium invadit
si opus ~ium injungitur, debent in die duo homines de novo fossato facere j perticatam
fossōrĭus, a, um (fodio), qui sert à creuser : Isid. Orig. 19, 19, 11.
fodit. Codex MS. Irminonis Abb. Sangerman. fol. 12. col. 2 :
Solvunt in pascione denarios
iiii. ... ad Nativitatem Domini Fosso rium 1. pullos iii. ova
xv. corvadas, carrop. manop. Et fol. 16. v°. : Sunt ex ipsis
mansis xxii. qui solvunt ad tertium annum soales xxii. et
Fossorios xxx. pullos, clx. Ubi Soalesporcellos interpretor.