fraudulentus
fraudulentus, cheating, deceitful, fraudulent
Could not find fraudulenta in Logeion dictionaries.
fraudulenta feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of fraudulentus
fraudŭlentus, a, um, adj. [fraus],
- cheating, deceitful, fraudulent (class.): ecquem recalvom ac silonem senem (vidistis), fraudulentum, Plaut. Rud. 2, 1, 12 (301): Carthaginienses fraudulenti et mendaces, Cic. Agr. 2, 35, 95: homo, Auct. Her. 2, 26, 41; Cic. Quint. 18, 56; Plaut. Ps. 1, 3, 132 (361): venditiones, Cic. Off. 3, 21, 83: malitia, Plaut. Ps. 2, 1, 7 (580): calliditas, Gell. 7, 18, 10: gestus (with humilis and servilis), Quint. 11, 3, 83.—Comp.: tanto fraudulentior deus vester, qui, etc., Tert. adv. Marc. 2, 28.— Sup.: ex bonis pessimi et fraudulentissimi fiunt, Plaut. Capt. 2, 1, 38 (232): magice fraudulentissima artium, Plin. 30, 1, 1, § 1.—Adv.: fraudŭlenter, deceitfully, fraudulently: fraudulenter atque avariter, Cato ap. Non. 510, 21: crudeliter aut fraudulenter infestare, Col. 1, 8, 18; Vulg. Gen. 27, 35.—Comp.: nullum animal fraudulentius invidere homini tradunt, Plin. 30, 10, 27, § 89.
fraudulentus, a, um, PAdi. (fraus), betrügerisch, gaunerisch, ein Gauner, malitia, Plaut.: Carthaginienses, Cic.: dux, Hor.: venditio, Cic.: calliditas, Gell.: fraudulente (Vok.)! Plaut. – Compar., tanto fraudulentior deus vester, qui etc., Tert.: Superl., ex bonis pessimi et fraudulentissimi fiunt, Plaut.: fraudulentissimus hostis, Cassian.: magice fraudulentissima artium, Plin.: fraudulentissima fallacia, Augustin.
~a femineae titillationis lenocinia
ne quis forte posterum †fraudulenta [l. ~um ] ignorantiae piaculum perperam incurrat
quod ficto corde ac duplici requirunt serpentino potius dente ~i quam simplici oculo columbino
in Theophania amittimus invitatorium, reducentes ad memoriam ~am invitationem Herodis
fecit quidem, sed tamen suggestione quorundam fraudilenta
~a distorsione
praecepit ‥ sponsae ‥ Christus ut ‥ incipientes ~orum versutias deprehendere ‥ contendat
propter ‥ vicium ‥ seductores et ~i creduntur
fraudŭlentus, (13) a, um (fraus), fourbe, trompeur : Cic. Agr. 2, 95 || frauduleux : Cic. Off. 3, 83 || -tior Tert. Marc. 2, 28 ; -tissimus Pl. Capt. 235 ; Plin. 30, 1.
fraudulentus
adj.
- fraus, cheating, deceitful, fraudulent: Karthaginienses: venditiones.