frontaria
Catholici viri strenui de Frontaria Maurorum,
etc. Charta Raimundi D. Alesti ann. 1217. in 30. Regesto Tabularii Regii Ch.
20 : Et vos haberetis guerram in
Occurrit præterea in Testam. Ranimiri Regis Aragon. æræ 1099. apud Innocentium III. in
Epist. edita a Catello in Comit. Tolosan. pag. 258. Petrum de Vineis lib. 2. Epist. 58.
Secoussetom. 3. Ordinat. pag. 210. et 296. Menester. Hist. Lugd. pag. 135.
Fronsagri ea pars dicitur, quæ obversatur agro alteri. Jacobus I. Rex Aragon. in Foris Oscæ ann. 1247. fol. 31 :
Et adhuc debet cum suis expensis mundare ipsum publicum
meatum, ut aquæ inde transire valeant libere, quantum Frontaria, sive afrontatio suarum
domorum tenuerit.
Cum ingressibus et egressibus, cum terminis et
Frontariis, etc.Quod fecit mihi cum suis Abbas S. Joannis apud
Monregal, quando ibi tenebamus Fronteram, etc. Speculum Historiale MS. Joannis
Abbat. Laudun. scriptum ann. 1388. lib. 11. cap. 5 : Puis il lui commanda, qu'il
prinst deus cens hommes, et allast à S. Omer, et illec Tenist la Frontiere contre les
Flamens.Modus latitudinis
cujuscumque fundi, quæ prope ripam est. Statuta Arelat. MSS. art. 162 :
Si aliquis habet Fronteriam in riparia Arelatis, ubicumque sit, et voluerit eam
plantare, levatarii illius territorii teneantur, etc. Et art. 188 : Omnia
impedimenta via (viarum) quæ sunt a capite pontis Rodani usque ad portum
civitatis removeantur, et quod quisque dimittat tertiam partem Fronterie, pro justa a
capite pontis usque ad dictum portum civitatis. Divisio bonorum terræ
vicecomitalis Massil. inter DD. Roncelinum, Ugonem de Baucio et Giraudum Ademari ann.
1212 : Habet coquina staris ejusdem castri, quæ erat Vicecomitum Massiliæ, et
retrocurtis et medietas turris ejusdem staris, et Fronteria turris ex parte Ecclesiæ, et
superior fascia majoris condaminæ, quæ est juxta faciam rotundam riali in medio... sala
et omnes domus quæ sunt juxta prædictam salam, et totam Fronteriam sicut extenditur
usque ad barium, quod claudit meta. Statuta Massil. lib. 2. cap. 1. § 14 :
Creditor possit accipere quamcumque partem in re illa voluerit in tantum quantum
res illa extenditur in profundum, usque ad satisfactionem sui debiti tantum, dum tamen
totam Fronteriam rei non accipiat, nisi Fronteriam contingentem partem quam sibi dari
petierit, et dum tamen illud accipiat ab uno latere. Vide Fronterium 1.