fructifico
Could not find fructificate in Logeion dictionaries.
fructificate present active imperative 2nd plural, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine vocative singular of fructifico
fructĭfĭco, āre, v. n. [fructus+facio],
- to bear fruit (post-class.): laurus fructificat, Calp. Ecl. 4, 91; Tert. Res. Carn. 52; Vulg. Marc. 4, 20 al.
frūctifico, āre (fructus u. facio), I) intr. Früchte treiben od. tragen, Calp. ecl. 4, 91. Tert. de res. carn. 52. Sulpic. Sev. dial. 1, 13, 3. Hieron. in Galat. 2, 19. – II) tr. befruchten, omnia, Sedul. carm. pasch. 3, 10.
See: fructificare
frūctĭfĭcō, āre, ¶ 1 intr. (fructus, facio), produire des fruits, fructifier : Calp. Ecl. 4, 91 ¶ 2 tr., procréer : Tert. Marc. 2, 4.