fructifer
fructĭfer, ĕra, ĕrum, adj. [fructus + fero],
- fruit-bearing, fruitful (post-Aug. for the class. frugifer): arbores, Col. 11, 2, 46; Plin. 12, 25, 54, § 112: sarmentum, Pall. Febr. 29, 3; Vulg. Act. 14, 16.
frūctifer, fera, ferum (fructus u. fero), fruchttragend, fruchtbar, arbores, Col. 11, 2, 46: vitis, Plin. 12, 112: sarmentum, Pallad. 3, 30, 3: ligna, Augustin. conf. 7, 13.
malus, si arbora ~era fuerit, quae melarius vocatur
fructiferas ‥ quercus
credentes, sive de Judeis seu de gentibus, ~erae atque eximiae comparavit arbori
fecit vineta et oliveta plantari ortosque plurimos constitui ipsamque vallem destructis arboribus infructuosis ~eris pomeriis melius complantari
ramos fructiferos alienos frangere nolis
nonne hec eadem in ~eris arboribus contingunt antequam fructibus onerentur maturis?
‘lignum pomiferum’ [] pro ~ero posuit, unde et translatio septuaginta habet ‘lignum ~erum’; omnis enim arborum fructus nomine pomi comprehenditur Gen. i 11
prudens hortulanus transfert de loco ad locum plantas ‥ ac per talem transplantacionem alique fiunt fertiles et ~ere que fuerunt steriles et inepte
locum ad modum paradisi consitum, stellatum floribus et arboribus fructiforis relucentem(
coronam lauream, i. foliorum non ~erorum
terra quoque illa non est nemorosa et iccirco minus ~era
celum enim et terra convenienter intelligitur quasi vir et femina, quoniam terra celo fecundante ~era est
terra sana est, morbis carens, habitabilis valde, ~era in diversis fructibus tam in aquis quam in terris et lignis(
transit annus iste frugifer sed mediocriter ~er
glebe fertilitate ~eraque fecunditate terra felicior
dum pia fructiferis pandit praecordia verbis
~eros virtutum surculos
eunt armati ad ~eram gloriae patientiam
frūctĭfĕr, (16) ĕra, ĕrum, (fructus, fero), qui porte du fruit : Col. Rust. 11, 2, 46.