frustratorius
frustrātōrĭus, a, um, adj. [frustrator],
- deceptive, deceitful (post-class.): somnia, Tert. Anim. 47: aures, Arn. 7, 219: appellatio, Dig. 22, 1, 41.
frūstrātōrius, a, um (frustrator), hinhaltend, täuschend, Modestin. dig. 22, 1, 41 u. Eccl.
se semper exactorem dubia suspendisse ambage et ~iis delusisse responsionibus
~io conamine delusi, ‥ proditores ad pacem ‥ sunt reversi
rex et comes ‥ huic infirmitati fidem non habentes, quinimmo fictum potius seu ~ium ‥ putantes
dummodo comes et suus O[sbertus ] citra ~ias dilationes et aliarum difficultatum molestias ad questionem juris admitterentur
appellationem ‥ quasi super re jam judicata ~iam omnino censentes
satis intellexit abbas eum ~ia dilatione moras nectere
post prorogacionem dilacionum ~iarum discordes ab invicem discesserunt
omnibus excepcionibus seu racionibus ~iis rejectis
appellaciones frivolas et ~ias
ille, cujus appellacioni ‥ merito non defertur, de appellacione iniqua vel ~ia vituperandus censetur
sciens jus suum salvum in principali tociens a fictis gravaminibus ad ~ias appellaciones convolavit
quia fideliter speravit, spes ejus ~ia esse non meruit
ne primus conatus suus ‥ ~ius et inanis fuisse videretur
quid juvat hos regis conatus ~ios describendo recitare, qui tam frequenter finem tam flebilem sortiuntur?
cum judicia merito cenceantur ~ia nisi execucioni legitime valeant demandari, ‥
~ium ‥ esset vacuum ad omne ejua punctum, et huic sine dubio non esset a Deo bono conservatum
sue opinionis taliter innititur ymaginibus, ut ~ium reputet ad quodcumque ‥ pietatis opus apponere adjutrices manus
acta in tempore nostro accidencia, meliori modo quo potero, exclusis inutilibus nugacionibus ac eciam ~iis vanitatibus ad rem non pertinentibus, inquirere, colligere et memorare
sibi invicem contraria, inutilia, irracionabilia, vel ~ia
frūstrātōrĭus, a, um (frustrator), trompeur : Tert. Anim. 47 || qui élude, dilatoire : Modest. Dig. 22, 1, 41.
Frustratoireusurpant eadem notione.
Frustratus, Decevez, evacuez, in Gloss. Lat. Gall. Sangerm.