frutico
Could not find fruticavit in Logeion dictionaries.
fruticavit perfect active indicative 3rd singular of frutico
frŭtĭco (ū long in frūtĭcăt arbor, Tert. Judic. Dom. 135), āvi, ātum, v. n., and frŭtĭcor, āri, v. dep. n. [frutex], to put forth shoots, to sprout out, to become bushy.
- I Lit.: excisa est arbor, non evulsa: itaque, quam fruticetur, vides, Cic. Att. 15, 4, 2: ubi ex uno semine pluribus culmis fruticavit (triticum), Col. 2, 9, 6; Plin. 19, 8, 41, § 140; 19, 5, 29, § 92; 17, 10, 14, § 70; Sil. 9, 205.—
- II Poet. transf., of the hair: fruticante pilo, Juv. 9, 15; of a stag's antlers: aspicis, ut fruticat late caput, Calp. Ecl. 6, 37.
frutico, āvī, ātum, āre, u. fruticor, ārī (frutex), Zweige hervortreiben, staudig-, buschig werden, sich bestauden, ausschlagen, α) Form -ico: seges fruticat, Col.: salix fruticat e trunco, Col.: fruticat brassica, Plin. – β) Form -icor: quam fruticetur (arbor), vides, Cic. ad Att. 15, 4, 2.
See: fruticare
frŭtĭcō, āvī, ātum, āre, Col. Rust. 2, 9, 6 ; Plin. 19, 140, et frŭtĭcor, ārī, Cic. Att. 15, 4, 2 (frutex), intr., pousser des rejetons || [poét.] fruticante pilo Juv. 9, 15, avec une végétation de poils.
frutico , as, are. n. et, v. fruticor
See an image
See an image