frutico
Could not find fruticet in Logeion dictionaries.
fruticet present active subjunctive 3rd singular of frutico
frŭtĭco (ū long in frūtĭcăt arbor, Tert. Judic. Dom. 135), āvi, ātum, v. n., and frŭtĭcor, āri, v. dep. n. [frutex], to put forth shoots, to sprout out, to become bushy.
- I Lit.: excisa est arbor, non evulsa: itaque, quam fruticetur, vides, Cic. Att. 15, 4, 2: ubi ex uno semine pluribus culmis fruticavit (triticum), Col. 2, 9, 6; Plin. 19, 8, 41, § 140; 19, 5, 29, § 92; 17, 10, 14, § 70; Sil. 9, 205.—
- II Poet. transf., of the hair: fruticante pilo, Juv. 9, 15; of a stag's antlers: aspicis, ut fruticat late caput, Calp. Ecl. 6, 37.
frutico, āvī, ātum, āre, u. fruticor, ārī (frutex), Zweige hervortreiben, staudig-, buschig werden, sich bestauden, ausschlagen, α) Form -ico: seges fruticat, Col.: salix fruticat e trunco, Col.: fruticat brassica, Plin. – β) Form -icor: quam fruticetur (arbor), vides, Cic. ad Att. 15, 4, 2.
See: fruticare
frŭtĭcō, āvī, ātum, āre, Col. Rust. 2, 9, 6 ; Plin. 19, 140, et frŭtĭcor, ārī, Cic. Att. 15, 4, 2 (frutex), intr., pousser des rejetons || [poét.] fruticante pilo Juv. 9, 15, avec une végétation de poils.
frutico , as, are. n. et, v. fruticor
See an image
See an image