funerarius
Could not find funerari in Logeion dictionaries.
funerari masculine genitive singular, masculine genitive singular, masculine vocative singular, neuter genitive singular of funerarius
funerari present passive infinitive of funero
fūnĕrārĭus, a, um, adj. [funus], of or relating to a funeral (post-class.).
- I Adj.: actio, on account of the expenses of a funeral, Dig. 11, 7, 14, § 6; ib. 21 al.—
- II Subst.: fūnĕrārĭus, ii, m., one who took charge of funerals, an undertaker, Firm. [Math.] 3, 6 med.
fūnerārius, a, um (funus), zum Leichenbegängnis gehörig, Leichen-, actio, privilegium, ICt. – subst., fūnerārius, iī, m., der Leichenbesorger, Firm. math. 3, 5, 23 u. 3, 9, 3.
me specialiter nominavit ad ordinandum certum locum sui corporis sepulture et de expensis ~iis ‥ ordinandis
deductis expensis meis ~iis
expense et elemosine circa ~iam et sepulturam meam
fūnĕrārĭus, a, um (funus), qui concerne les funérailles : Ulp. Dig. 11, 7, 14, 6 || subst. m. , le préposé aux pompes funèbres : Firm. Math. 3, 5, 23.
funerarius , a, um. adj. et, v. funeraticius
See an image
See an image