furax
furax, given to stealing, thievish
Could not find furacius in Logeion dictionaries.
furacius adverb comparative, neuter accusative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter nominative singular comparative of furax
fūrax, ācis, adj. [1. furor],
- inclined to steal, given to stealing, thievish (rare but class.; cf.: rapax, furunculus): servus, Cic. de Or. 2, 61, 248: P. Cornelius homo avarus et furax, id. ib. 2, 66, 268: furacissimae manus, id. Pis. 30, 74: nihil est furacius illo, Mart. 8, 59, 3: tam furax a mento volsella, i.e. removing the beard, Tert. Pall. 4.—* Adv.: fūrācĭter, thievishly; only sup.: cum omnium domos, apothecas, naves furacissime scrutarere, Cic. Vatin. 5, 12.
fūrāx, ācis (1. furor), diebisch, homo avarus et f., Cic.: nihil est furacius illo, Mart.: furacissimae manus, Cic.: furacissimus ac nequissimus civis, Varro: ut (Autolycus) furacissimus esset, Hygin.
fur, ~x
huic [vertago ] similis canis ~x est, qui jubente hero noctu progreditur et sine latratu ‥ cuniculos cursu prehendit
fūrāx, (14) ācis (furor 1), enclin au vol, voleur, rapace : Cic. de Or. 2, 248 ; tuæ furacissimæ manus Cic. Pis. 74, tes mains si rapaces ; -cior Mart. 8, 59, 3.
fūrāx ācis, adj.with sup.
- 1 furor, given to stealing, thievish: servus: furacissimae manūs.