furetus
Furetis ad capiendum cuniculos
den. gr. in Hist. Dalphin. tom. 2. pag. 307. Alterum locum vide in Filacium 2.
Si quis invenerit aliquem super suum cum Fureto, sine alicujus
absolto, quod possit ei auferre Furetum et cuniculos, si quos habuerit. Hinc, ni
fallor, Furiller, pro Indagare, curiosius inspicere. Lit. remiss. ann. 1398. in Reg. 154. Chartoph. reg. ch. 126 :
Aucuns siens serviteurs lui avoient rapporté que
ilz l'avoient veu (icelle Jehannete) Furiller et aler entour ledit
comptouoir. Fironer vero est Latenter et insidiose agere, in Li traiteur s'en aloient cherchant et Fironant à chascun pour esmovoir les cuers
de ses barons contre lui. Ubi Astron. cap. 43. ibid. pag. 110. habet :
quasi per quosdam cuniculos sollicitare, etc.