galearii
gălĕārĭi, ōrum, m. [galea],
- a kind of soldiers’ servants, Veg. Mil. 3, 6.
Lixas, quos Galearios
vocant. Lib. 3. cap. 9 : Ex ipsis calonibus, quos Galearios vocant, idoneos
ac peritos usu legebant.
Ρωμαῖοι
Γάλλων μυριάδας δὲ πρὸς τοῖς τετρακοσίοις ἀνεῖλον, τοὺς δὲ αἰχμαλώτους αὐτῶν
κατεδουλώσαντο, Γαλιαρίους καλοῦντες αὐτούς. Boxhornius, ut solet, ab Hebræo
deducit, Galeare, vel
Gutlar, quod idipsum est. Unde nostrum
Goujar, lixa. Vide Salmasium ad Hist. Aug. pag. 35.